Οὐχ οὕτως ἔσται ἐν ὑμῖν…

Ἄρθρο τοῦ κ. Ἐλευθερίου Οἰκονομάκου στήν «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση» (τεῦχος 122, 1η Δεκεμβρίου 2003), ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν προβλημάτων Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου και Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας για το δικαιοδοσιακό καθεστώς τῶν Νέων Χωρῶν. Πολύ ἐπίκαιρο σήμερα πού ἡ Ὀρθοδοξία μαστίζεται καί διχάζεται γιά τήν διεκδίκηση ἐπισκοπικῶν ἐξουσιῶν καί παπικῶν πρωτείων σέ πανορθόδοξο ἐπίπεδο.

Continue reading

ΟΥΚΡΑΝΙΚΑ – ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ

Δέν ἔχει καμιά ὑπερβολή ἡ παραπάνω προειδοποίηση. Δυστυχῶς φτάσαμε στό σημεῖο αὐτό. Σχισματικοί ἐπίσκοποι νά κυκλοφοροῦν ἐλεύθερα στίς μητροπόλεις τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. Καί τό ἀκόμα χειρότερο νά συλλειτουργοῦν μέ Ἕλληνες ἐπισκόπους!

Εἶναι λυπηρό ὅτι ἐκεῖνοι πού ἐπι-σκοποῦν (ἐπιθεωροῦν, παρατηροῦν, ἐξετάζουν) γιά νά προλάβουν τόν κίνδυνο πού ἔρχεται στήν Ἐκκλησία, οἱ ἐπίσκοποι, ἀντί νά σημάνουν σῆμα κινδύνου, ἄνοιξαν διάπλατα τίς πόρτες γιά νά εἰσέλθει ὁ ἐχθρός ἐντός τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος.

Continue reading

Η ξενόφερτη εισβολή

Ἄρθρον τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου πρώην Ἀθηνῶν κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ στήν ἐφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» (ἀρ. φύλλ. 676 -6/12/1985).

Ἀπό τά πρῶτα βήματα τοῦ ἀπελευθερωμένου ἔθνους (1821) ἡ Ἐκκλησία γνώρισε τήν βία τῆς κρατικῆς, ἄθεης, ξενικῆς ἐξουσίας (Βαυαροκρατία).

Continue reading

Ἰδιωτικοποίηση ἤ κοινωνία;

Στό παρακάτω κείμενο τοῦ μητροπολίτη Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου προβάλλεται στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας ἡ κοινωνία τῶν ἀνθρώπων, σέ σχέση μέ τήν ἀπομόνωση τῶν ἀνθρώπνων τῆς ἐποχῆς μας, οἱ ὁποῖοι προσανατολίζονται σέ προσωπικές κατακτήσεις καί ἀπαιτοῦν ἀτομικά (πολλές φορές παράλογα) δικαιώματα.

Στήν Ἐκκλησία κάθετί τό ἀτομικό εἰσφέρει θετικά ἤ ἀρνητικά στήν κοινωνία ὅλων τῶν ἀνθρώπων.

Ἔξοδος πειρασμική ἡ ἰδιωτικοποίησι τῆς ζωῆς. Ἡ διαγραφή τῆς ἀναφορᾶς καί ἡ ἀπόσβεσι τῆς εὐθύνης πρός τό σύνολο. Πρός τήν κοινωνία τῶν συνανθρώπων. Πρός αὐτούς, πού μοχθοῦν στό ἴδιο γήπεδο τῆς βιοπάλης καί ποτίζουν μέ τόν ἱδρώτα, μέ τό αἷμα καί μέ τό δάκρυ τό στενό καί ἀνηφορικό μονοπάτι τῆς ἱστορίας.

Continue reading

Τό ὅραμα τῆς σύνθεσης.

Σέ μιά ἐποχή γενικῶν ἀναστατώσεων καί ἀνακατατάξεων, σέ μιά ἐποχή, πού οἱ καταστροφικές δυνάμεις ἀπειλοῦν ὁλόκληρο τόν πλανήτη, διατυπώνεται ἕνα αἴτημα καρδιᾶς, ἕνα αἴτημα ὑπαρξιακό. ῞Ενα αἴτημα, πού ἐκφράζει, ταυτόχρονα, στεναγμό καί ἐλπίδα. ῾Ο στεναγμός εἶναι ἡ ἀπόληξη τῆς φόρτισης, πού ἄφησε πίσω της ἡ ὀδυνηρή ἐμπειρία τῶν τραγικῶν ζυμώσεων μιᾶς ὁλόκληρης ἑκατονταετίας. Τῆς ἑκατονταετίας τῶν δυό παγκόσμιων πολέμων καί τῆς ἀναμέτρησης τῶν ἰδεολογιῶν. Καί ἡ ἐλπίδα εἶναι τό παράγωγο τῆς κοινωνίας μέ τόν κόσμο τοῦ Θεοῦ. Μέ τόν κόσμο τῆς ᾿Εκκλησίας. Μέ τούς ἁγίους καί μέ τά δυναμικά βιώματά τους.

Continue reading

Ἡ ὑπακοή.

Ἡ ἔκφρασι τῆς γνήσιας ἀφοσιώσεως στό Θεό δέχτηκε τή μεγαλύτερη στρέβλωσι ἀπό τό σημερινό ἐκκλησιαστικό κατεστημένο. Ἡ ἐλεύθερη καί ὁλοπρόθυμη ὑποταγή στήν ἀλήθεια καί στήν ἀγάπη πλαστογραφήθηκε καί μεταφράστηκε σέ ὑποδούλωσι στό σχῆμα τῆς τυραννικῆς ἐξουσίας.

Ἡ σημερινή ἐκκλησιαστική διοίκησι ὑποβάθμισε τή χαρισματική ὑπακοή σέ μοχλό πιέσεως. Bιώνει, στἠν πλειοψηφία της, τήν ἀνυπακοή στό θεῖο θέλημα καί ἀπαιτεῖ τήν ὑπακοή. Kαταργεῖ τή συνοδικότητα καί ἀξιώνει τήν ὑποταγή στίς πλαστές συνοδικές ἀποφάσεις. Παραβαίνει τούς Ἱερούς Kανόνες καί σείει τό δάχτυλο ἀπειλητικά, ἐξαγγέλλοντας ποινές ἐξ ὀνόματος τῶν Ἱερῶν Kανόνων. Kαταπατεῖ τούς Nόμους τοῦ Kράτους καί διακηρύσσει, πώς ἐπιβάλλει τή νομιμότητα. Kαταλύει τήν εὐπρέπεια καί τό ἦθος τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος καί ζητάει ἀπό τό πλήρωμα νά σεβαστῆ τήν ἀλλοτριωμένη ἀρχιερωσύνη.

Continue reading

Καταργήθηκε το Αυτοκέφαλο;

σ.σ. Ένα προφητικότατο κείμενο για την εκκλησιαστική πολιτική του πατρ. Βαρθολομαίου. Γράφτηκε πριν από 22 χρόνια και περιγράφει με εντυπωσιακή ακρίβεια την σημερινή κατάσταση.


Ἕνα ἄρθρο ἀπό τό παρελθόν πού περιγράφει τά ὅσα τά ἑπόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν

Παραθέτουμε παρακάτω τό ἄρθρο τοῦ μητροπολίτη Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου στήν ἐφημερίδα Ὀρθόδοξος Τῦπος Ἀριθ. Φυλ. 1239/12-9-1997

Continue reading

Ἐμπειρίες αἰώνων.

σ.σ. Επίκαιρο όσο ποτέ

Αἰφνιδιάζει, ὡς τολμηρή καί ἀπρόσφορη, ἡ ἄποψη, πώς τό αἴτημα τῆς νομοθετικῆς καί πρακτικῆς ἀποδέσμευσης τῆς ᾿Εκκλησίας ἀπό τό θεσμικό πλαίσιο τῆς Πολιτείας δικαιοῦται νά τό παρουσιάσει καί νά τό ὑποστηρίξει, μέ τή δική του ἐκκλησιολογική καί ἱστορική διαλεκτική, ἕνας λειτουργός τοῦ πανίερου Θυσιαστηρίου.

Οἱ εἰσηγήσεις, γιά τό χωρισμό Κράτους-᾿Εκκλησίας, ἠχοῦν μονόπαντα, ἀπό τά στρατηγεῖα τῆς ἀπέναντι ὄχθης. Οἱ ἀκοές μας ἔχουν στομώσει ἀπό τά μακρόσυρτα, ἠχηρά συνθήματα καί ἀπό τίς νευρώδεις ἀπαιτήσεις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ στρατευμένου ἀθεϊσμοῦ καί τῶν διαφημιστῶν τοῦ, πνευματικά ἀχρωμάτιστου, ἀλλά ὁμοιόμορφου, παγκοσμιοποιημένου ἐκσυγχρονισμοῦ. Τόν ὀρυμαγδό τόν ἐντοπίζουμε -δεκαετίες τώρα- νά ξεσηκώνεται ἀπό τά στρατηγεῖα τῆς μανιακῆς ἀντιεκκλησιαστικῆς προπαγάνδας καί νά περνάει στήν πίστα τῶν κοινωνικοπολιτικῶν ἀντιπαραθέσεων ὡς προοπτική “πολιτιστικῆς ἀνάπτυξης” καί “προόδου”.

Continue reading

Ἐρήμην τοῦ λαοῦ;

σ.σ. Αφορά παλαιό περιστατικό αλλά είναι επίκαιρο όσο ποτέ.


Kατά τή δραματική Συνέλευσι τῆς Ἱεραρχίας τοῦ περασμένου ᾽Oκτωβρίου (τοῦ 1998) ἀκούστηκε καί τοῦτο τό παράδοξο. Σύνεδρος Mητροπολίτης εἶχε τήν ἔμπνευσι(!) νά ὑποστηρίξη ὅτι μιά Συνοδική διάσκεψι εἶναι ὄγδοο Mυστήριο. Ἡ συσχέτισί του, τολμηρή καί πρωτάκουστη, δέ βρίσκει ἐρείσματα στά θησαυρίσματα τῆς ᾽Oρθόδοξης Ἐκκλησιολογίας καί δέν ἐναρμονίζεται μέ τήν πλατειά γκάμα τῶν ἐμπειριῶν, πού μᾶς κληροδότησαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας.

Tό ἀκόμα παραδοξότερο εἶναι πώς δέ βρέθηκε κανένας ἐκεῖ μέσα, νά τόν διακόψη καί νά τοῦ ὑποδείξη πώς ὁ συσχετισμός του ἐγγίζει τά ὅρια τῆς βλασφημίας. Ἀκόμα καί ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Xριστόδουλος, ἔμεινε στήλη ἅλατος καί δέν ὁριοθέτησε τό στίγμα τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ μέσα στήν ᾽Oρθόδοξη Ἐκκλησιολογία.

Continue reading

Μηνύματα… μέ πολλούς ἀποδέκτες… μέσα στή θολή ἀτμόσφαιρα τῶν ἡμερῶν μας.

Μέσα στή θολή ἀτμόσφαιρα τῶν ἡμερῶν μας, παράλληλα στίς καταλυτικές, κοινωνικές ἀνατροπές, οἱ ἀπρόσμενες ἐξελίξεις τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας πραγμάτων δροῦν ἀρνητικά καί τονίζουν ἕνα μελαγχολικό ρέκβιεμ. Αἰφνιδιάζουν τό λογισμό. Πνίγουν τό λόγο. Καί φορτίζουν τήν ἀνήσυχη ψυχή μέ ἀσήκωτο βάρος ὀδύνης. Δέ θά ἐπιχειρήσω τήν ἱστόρηση τῶν γεγονότων. ῾Η κοινή γνώμη τά ἔχει εἰσπράξει ἀπό τά ἀνοιχτά ταμεῖα τῆς κοινῆς ἐνημέρωσης καί τά ἔχει καταμετρήσει. ῎Οχι ὡς τιμήματα φωτισμένης καί ἐξαγιασμένης ἀγωνιστικότητας. ᾿Αλλά ὡς συμπτώματα ἐκτροχιασμοῦ καί ἀλλοτρίωσης ἀπό τή χαρισματική ᾿Αποστολική καί Πατερική Παράδοση τῆς “ἐν πορείᾳ” ᾿Εκκλησίας μας.

Continue reading

Ὁ ἐκκολαπτόμενος «ἀνθρωποβόρος» Νέος Κόσμος.

Τό παρακάτω ἄρθρο τό ἔχουμε πάρει ἀπό τό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση» (τεῦχος 344 Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2015). Θεωρήσαμε τήν ἐπαναδημοσίευσή του ἀπαραίτητη γιατί εἶναι ἀκόμα ἐπίκαιρο καί σημαντικό στίς τοποθετήσεις του.

Τοῦ Ἐ. Χ. Οἰκονομάκου

Κατά τούς ἑορτασμούς τῶν Ἡμερῶν Μητέρας καί Πατέρα, (δεύτερη Κυριακή τοῦ Μαΐου καί τρίτη Κυριακή τοῦ Ἰουνίου ἀντίστοιχα) τοῦ 2015 διαπίστωσα κάτι πού μέχρι τότε δέν τό εἶχα ὑποπτευθεῖ. Ἤξερα ὅτι οἱ γιορτές αὐτές, ἐξ ἀρχῆς κοσμικές καί μέσα στό πνεῦμα τοῦ καταναλωτισμοῦ (ἀνταλλαγή δώρων, κτλ.), εἶχαν ξεκινήσει στίς ἀγγλοσαξωνικές χῶρες τόν 20ό αἰῶνα ἀπό ἀνταγωνιστικά γυναικεῖα καί ἀνδρικά κινήματα καί ἀπέβλεπαν στήν ἔξαρση αὐτονομημένων τῶν ρόλων Μητέρας καί Πατέρα στίς κοινωνίες τῶν ἀνθρώπων.

Continue reading