Ο λίβελλος αποκήρυξης της ενωτικής συνόδου Φερράρας Φλωρεντίας (1438-1439) ως έκφραση της εκκλησιολογίας της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου (787).

Του Βασιλείου Ι. Τουλουμτσή
Μ.Δ.Ε Δογματικής Θεολογίας

Η Εκκλησία, ως το μυστηριακό σώμα του Χριστού, έχει δεδομένη, αδιάσπαστη και αμετάβλητη τη ζωή της, η οποία ως διαχρονική αλήθεια, παραδίδεται αναλλοίωτα στο πέρασμα του συμβατικού ροώδους χρόνου. Αρραγές θεμέλιο ενότητας της Εκκλησίας αποτελεί η παραδοθείσα πίστη, η δογματική έκφραση της οποίας οριοθετεί τη γνησιότητα του αγιοπνευματικού βιώματος της εν μετοχή γνώσης του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση από το ενοειδές της πίστεως, σηματοδοτεί ένα διαφορετικό βίωμα, το οποίο δεν ανήκει στην Εκκλησία αλλά στον κόσμο. Σε αυτήν όμως την περίπτωση η θεολογία της Εκκλησίας μετατρέπεται σε ένα σύνολο απόψεων περί Θεού, οι οποίες όμως κατ’ ουσίαν ουδόλως περιγράφουν τον Θεό, αλλά μάλλον τα διάφορα είδωλά Του, τα οποία κατασκεύασε ο σκοτισμένος άνθρωπος κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν του σκοτισμού του. Γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο και κάθε αίρεση αποτελεί εν τέλει μία συνεπή ειδωλολατρεία. Αυτός είναι ο λόγος που αιτιολογεί τον τρόπο, βάσει του οποίου το σώμα της Εκκλησίας στη διαχρονία του, μέσω των δογματικών του αισθητηρίων, αντιλαμβάνεται και ακολούθως αντιμετωπίζει κάθε τέτοια εκτροπή.

Συνέχεια

Στην Ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας ο Πλήθων ο Γεμιστός υπεράσπισε την Ορθοδοξία ενώ δεν πίστευε, για να σωθεί το Γένος.

σ.σ. Χωρίς Ορθοδοξία, Ελληνικότητα στην ολοκληρία της δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό το γνώριζαν ανέκαθεν οι Έλληνες, ότι για να επιβιώσουν χρειάζονταν ολόκληρη την ταυτότητά τους· και την αρχαία Ελληνική τους κληρονομιά, και την «φυσική» της συνέχεια στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Στο παρακάτω απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα ο μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός μας πάει πίσω στην ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας για να μας δείξει πώς τότε είχαν συνείδηση της ολοκληρωμένης ταυτότητάς τους και καταλάβαιναν ότι ή υποταγή των Ορθοδόξων στον πάπα, σήμαινε υποταγή του Ελληνισμού στην Φραγκιά. Το ίδιο επιχειρούν να κάνουν και σήμερα οι ξενόδουλοι πολιτικοί και οι οικουμενιστές με την προγραμματισμένη «ένωση» το 2025.

Συνέχεια

ΑΙΣΧΟΣ. Ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου έβγαλε τον Άγιο Ραφαήλ παπόφιλο!

Τό ἔξυπνο πουλί πάντα πιάνεται ἀπό τή μύτη ή ο δούρειος ἵππος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συστήματος, σέ πλήρη ἀποκαλυπτήρια…

Γράφει Νεκτάριος Δαπέργολας Διδάκτορ Ιστορίας

Ἀπό τούς πιό γνωστούς καί συγκαλυμμένους (εὐτυχῶς όμως ὁλοένα καί λιγότερο πιά) δούρειους ἵππους τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συστήματος, σέ πλήρη ἀποκαλυπτήρια πλέον καί αὐτός ὅποτε χρειάστηκε νά καταπιαστεῖ μέ σοβαρά καί κρίσιμα θέματα πέρα ἀπό ἀνώδυνες (καί δῆθεν ψυχωφέλιμες) ἱστοριοῦλες.

Συνέχεια