«Όπως δε οι Ανθενωτικοί στην διάρκεια της δουλείας έσωσαν το Γένος και το οδήγησαν στο 1821, έτσι και σήμερα οι πατερικά Ανθενωτικοί θα διαφυλάξουν το Γένος από τα επερχόμενα δεινά»

Αποφράς ημέρα δια το Γένος μας δεν είναι μόνον η 29η Μαΐου 1453, αλλά και η 12/13η Απριλίου του 1204, όταν έπεσε η Βασιλεύουσα και η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης-Ρωμανίας στους Φράγκους της Δ’ Σταυροφορίας. Υπάρχει, μάλιστα, γενετική σχέση μεταξύ τους…

Το φιλοδυτικό ρεύμα αποτελούσαν κυρίως διανοούμενοι και πολιτικοί, ουνίτες ή ουνιτίζοντες… Οι Ανθενωτικοί, δηλαδή, ο Κλήρος, οι Μοναχοί και το ευρύ Λαϊκό σώμα, διατηρούσαν μόνιμη, μετά το 1204, δυσπιστία έναντι της Δύσεως. Ο αντιδυτικισμός της Ανατολής συνιστούσε περισσότερο αυτοάμυνα και αυτοπροστασία…

Συνέχεια

Κατάλληλος ο νέος Αυστραλίας διὰ τα εθνικὰ συμφέροντα;

σ.σ. Εάν το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως είναι αιχμάλωτο σε κάτι, αυτό είναι ΣΤΟ ΨΕΜΜΑ. Η Αλήθεια είναι Αυτή που κάνει την Εκκλησία Οικουμενική, είτε Αυτή εκφράζεται από την Εκκλησία της Ουγκάντας, είτε από οποιαδήποτε άλλη Τοπική Εκκλησία. Ακόμη και γι’ αυτό όμως οι Φαναριώτες έχουν βρει την «λύση» με την «Ζηζιούλια Τριαδολογία», παραλληλίζοντας την Αλήθεια, και δη τον Πατέρα, με τον «Πρώτο» της «Πρωτόθρονης» και «Πρωτεύθυνης» Εκκλησίας! Μπορεί λοιπόν να λέει και να κάνει ό,τι θέλει, όπου θέλει και όποτε το θέλει ο «Πρώτος Αυτός»! Παρατηρήστε αδελφοί, πώς οι «εκλεκτοί» του Φαναρίου αλλάζουν με κουτοπονηριά την αφήγησή τους από τόπο σε τόπο για τα ιδιοτελή τους συμφέροντα, μιμούμενοι τις τακτικές και μεθόδους της διεφθαρμένης υποκριτικής Δύσης, και δη των Αμερικανών, για να προωθηθεί η παγκοσμιοποίηση.

Συνέχεια

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ;

Εν Πειραιεί τη 25η Φεβρουαρίου 2019

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ 

Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύσαμε ανακοίνωσή μας με θέμα: «Αναζητώντας τις ανθελληνικές ρίζες σε λάθος χώρο», (7-2-2019), στην οποία απαντήσαμε σε δημοσίευμα του κ. Χ.Ε. Μαραβέλια, στο περιοδικό «TheAthensReview», με τίτλο: «Στις ρίζες του Χριστιανικού ανθελληνισμού». Δώσαμε, κατά τη γνώμη μας, επαρκείς απαντήσεις στα αστήρικτα επιχειρήματά του, τα οποία βεβαίως δεν είναι δικές του επινοήσεις, αλλά το καταστάλαγμα αιώνων της αντιχριστιανικής πολεμικής. Ο συντάκτης στο μακροσκελές άρθρο του απομόνωσε φράσεις του Χριστού και του αποστόλου Παύλου, τις οποίες ερμήνευσε κατά το δοκούν, για να «αποδείξει» τον δήθεν ανθελληνισμό τους. Αποσιώπησε όμως πολλά άλλα χωρία, τα οποία δείχνουν ξεκάθαρα το πρωτοποριακό, για την εποχή εκείνη, άνοιγμα του Χριστού και της διδασκαλίας Του προς τον εθνικό κόσμο. Όπως επίσης αποσιώπησε το γεγονός, ότι ο απόστολος Παύλος μαζί με τον απόστολο Πέτρο ήταν οι δύο πρωτοπόροι ιεραπόστολοι, οι οποίοι πρώτοι τόλμησαν να κηρύξουν τον Χριστιανισμό στους εθνικούς, σπάζοντας το φράγμα της προκατάληψης, που επικρατούσε μέχρι τότε σε πολλούς εξ’ Ιουδαίων Χριστιανούς, ότι το μήνυμα του Ευαγγελίου προοριζόταν μόνο για τους Εβραίους και αδιαφορώντας για τις πολλές και ποικίλες αντιδράσεις πολλών εξ’ Ιουδαίων Χριστιανών, που ήταν φανατικά προσηλωμένοι στον Ιουδαϊσμό. Μάλιστα αγωνίστηκαν όχι μόνο να καλέσουν τους εθνικούς στους κόλπους της Εκκλησίας, αλλά και να τους απαλλάξουν από την εντολή της περιτομής και την υποχρέωση της τηρήσεως των τελετουργικών διατάξεων του Μωσαϊκού νόμου, με μεγάλους αγώνες στην Αποστολική Σύνοδο, (48 μ.Χ.). Ένα γεγονός συγκλονιστικό και πρωτοποριακό για τα δεδομένα της εποχής εκείνης, που άνοιγε νέους ορίζοντες στον Χριστιανισμό. Ας μην ξεχνούμε ακόμη ότι ο Παύλος, παρ’ όλο που ήταν Εβραίος στην καταγωγή, εν τούτοις σπούδασε την ελληνική φιλοσοφία στα νεανικά του χρόνια στην Ταρσό της Κιλικίας, πράγμα που δείχνει ακριβώς τον σεβασμό του σε κάθε υγιές στοιχείο που διέσωσε ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός. 

Συνέχεια