Εἶναι ἀναπόφευκτος ἡ ἕνωσις τῶν «Ἐκκλησιῶν»;

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Κάθε φορά ποὺ σκέφτομαι τοὺς οἰκουμενιστὲς ἢ διαβάζω δηλώσεις ἢ ἀκούω λόγους τους σὲ ἱεροὺς τόπους λατρείας, προσπαθῶ νὰ εἶμαι δίκαιος καὶ ἀντικειμενικὸς ἀπέναντί τους καὶ νὰ «βάζω καλὸ λογισμό, ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης. Ὅμως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἀδιόρθωοι καὶ προκλητικοί. Ἀσπάζονται τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ἀπειλοῦν τοὺς Ὀρθοδόξους. Ἀγαποῦν τοὺς πρώτους καὶ θεωροῦν ἐχθρούς τους τοὺς δεύτερους. Ἡ ἀγάπη τους εἶναι πορεία καταστροφῆς. Γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς ἔχουν ἀφθονία καλῶν συναισθημάτων, γιὰ τοὺς διαφωνοῦντες Ὀρθοδόξους ἔχουν μόνο μῖσος, τὸ ὁποῖο ἐκδηλώνεται μὲ σκληρὰ καὶ ἀπαξιωτικὰ λόγια.

Συνέχεια

Ἀνυποχώρητοι εἰς τάς ἀρχάς μας.

Τοῦ πρωτ. π. Διονυσίου Τάτση

Πολλοὶ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν ἕνα προβληματισμό ποὺ ἀναφέρεται στὸ θέμα τῆς ὑποχώρησης σὲ διάφορα θέματα, προκειμένου νὰ προλαμβάνονται δυσάρεστες καταστάσεις καὶ νὰ ἀποφεύγονται προβλήματα ποὺ ἔχουν τραγικὰ ἀποτελέσματα. Πότε λοιπὸν πρέπει νὰ ὑποχωρεῖ ὁ χριστιανὸς καὶ εἰδικότερα ὁ πνευματικὸς ἀγωνιστής; Καὶ πότε πρέπει νὰ εἶναι ἀνυποχώρητος ὑπερασπιζόμενος τὶς ἀπόψεις του;

Συνέχεια

Τά θρύψαλα τῶν οἰκουμενιστῶν.

Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης

Οἱ κληρικοὶ δὲν πρέπει νὰ περιορίζονται στὴν τύπικη ἐκτέλεση τῶν λειτουργικῶν τους καθηκόντων καὶ στὸ ποιμαντικὸ ἔργο τῆς ἐνορίας τους, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἐνδιαφέρον καὶ γιὰ τὸ τί συμβαίνει πιὸ πέρα, μὲ τὶς προκλητικὲς δραστηριότητες τῶν μεγαλόσχημων κληρικῶν, προκειμένου νὰ ἱκανοποιήσουν τὶς προσωπικές τους φιλοδοξίες, ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν καταπάτηση τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τὴν περιφρόνηση τῆς παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας. Προφανῶς ἀναφέρομαι στοὺς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι δὲν βρίσκουν ἀνάπαυση στὴν Ὀρθοδοξία καὶ καταφεύγουν στοὺς αἱρετικοὺς παπικοὺς καὶ προτεστάντες μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ἀγάπης, γιὰ νὰ πετύχουν τὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν».

Συνέχεια

Ναυάγια εἰς τὴν Ἐκκλησίαν.

Ο ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ – Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δημιουργοῦν πολλὰ προβλήματα στοὺς πιστοὺς ἀνθρώπους, παρόλο ποὺ τὸ πρῶτο αὐτοαποκαλεῖται «Μητέρα Ἐκκλησία» καὶ ἡ δεύτερη ἀποδέχεται τὸν χαρακτηρισμὸ «θυγατέρα». Ἡ πραγματικότητα ἀποδεικνύει ὅτι ἡ «Μητέρα Ἐκκλησία» δὲν ἔχει στοργὴ πρὸς τὴν «θυγατέρα», ὅταν μιλάει γιὰ Νέες Χῶρες, γιὰ ἡμιαυτόνομη Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, γιὰ πατριαρχικὲς ἐπαρχίες στὰ Δωδεκάνησα καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ γιὰ σταυροπηγιακὲς μονὲς στὴν Ἑλλάδα, γιὰ τὶς ὁποῖες ποτὲ δὲν ἔχει ἐνδιαφερθεῖ γιὰ τὴν συντήρησή τους. Καὶ ἀπαιτεῖ ὅλοι νὰ ἔχουμε δουλικὸ φρόνημα ἀπέναντί του καὶ νὰ συμφωνοῦμε ἀπερισκέπτως σὲ ὅ,τι προκλητικὸ ἀποφασίζει, περιφρονώντας τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τοὺς ἱεροὺς κανόνες της.

Συνέχεια

Ἀκαδημαϊκὰ ζιζάνια.

σ.σ. Είσαι οικουμενιστής; Είσαι μετα-πατεριστής; Με γειά σου με χαρά σου. Πήγαινε παραπέρα και φτιάξε το μαγαζί σου. Την Εκκλησία του Χριστού γιατί Την πειράζεις; Σε πείραξε; Δύο χιλιάδες χρόνια ποτισμένα με μαρτύρια Αγίων, ποιος είσαι εσύ που θα Την αλλάξεις; Ούτε το ότι είναι βλάσφημοι καταλαβαίνουν, ούτε και το ότι δεν φοράνε παντελόνια. Βλέπεις καμιά φορά ακόμη και δηλωμένους άθεους να λένε, αυτό δεν μου ανήκει δεν το πειράζω. Τούτοι εδώ όμως ούτε αυτό δεν καταλαβαίνουν. Ορμάνε σα να είναι όλα δικά τους. Τόσο πολύ τους έχει τυφλώσει ο διάβολος, να μην καταλαβαίνουν ούτε τα στοιχειώδη, για να πολεμούν την Εκκλησία.

Toῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Συνέχεια