Ιησούς Χριστός, ο Ακρογωνιαίος Λίθος, η Μοναδική Κεφαλή και ο Πρώτος Άνευ Ίσων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 21-11-2019

Μόλις πού χρειάζεται νά τονισθεῖ ἡ βασικώτατη, χιλιομαρτυρημένη καί διαχρονική θέση τῆς Ὀρθοδόξου διδασκαλίας ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι Σῶμα Χριστοῦ καί ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ἡ Κεφαλή τοῦ Σώματος. Αὐτός εἶναι ὁ πρῶτος ἄνευ ἴσου καί ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τοῦ Ὀρθοδόξου Οἰκοδομήματος.

Στό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιο διαβάζουμε : «Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς˙ οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον, ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας˙ παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;… καί ὁ πεσών ἐπί τόν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται˙ἐφ’ὅν δ΄ἄν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν» 1.

Συνέχεια

Ὁμολογία «γυμνοῦ ἀσκητοῦ» τοῦ Ἁγίου Ὄρους, γιά τήν Ἁγιότητα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.

Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥΣ

«Αποφεύγοντας λοιπόν να παρασταθούμε και παρακολουθήσουμε είτε γενικά, είτε με λεπτομέρειες την παραμονή του (Αγίου Νεκταρίου) στη χερσόνησο του Άθω, την καταγεμάτη διδαχή, συγκίνηση και δέος, θα βρεθούμε κοντά σε μία επίσκεψη που έκανε μιά από κείνες τις ημέρες στα Καυσοκαλύβια, στη δροσερή Κερασιά κι από εκεί στα Κατουνάκια, στο Ησυχαστήριο των ζωγράφων Δανιηλαίων, στην ακροτοπιά, που, όπως λένε, ψέλνουν αγγελικά. 

Ήταν μία ταλαιπωρία, για να φθάσει ώσαμε εκεί. Αλλά υπερνικήθηκε από τον έρωτα που ένοιθε για βυζαντινές μελωδίες, για κατανυκτικούς ύμνους στην Υπεραγία Θεοτόκο. Στα Κατουνάκια οι περίφημοι ζωγράφοι Δανιηλαίοι από αδελφό σε αδελφό φύλαγαν το θησαυρό του αρχαίου μέλους, ισοκρατούσαν και έμελπαν την υμνολογία χρωματίζοντας το λόγο σαν άγγελοι. Κάτι το ασύλληπτο, το «ραντίζον την ψυχήν θεικήν δρόσον και αγαλλίασιν».

Συνέχεια

Δευτέρα μετά τήν Πεντηκοστήν. ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

17 Ιουνίου. ♰ Δευτέρα μετά τήν Πεντηκοστήν. ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Δευτ. ἁγ. Πνεύματος. (Ἐφεσ. ε´ 8-19).

Συνέχεια

Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος για την μέγιστη αξία μελέτης της εθνικής μας ιστορίας.

[…]  Ξέρετε πόσο σπουδαίο πράγμα είναι να μελετά κανείς είτε την προσωπική του ιστορία, είτε την Ιστορία του λαού του; Πολύ μεγάλο πράγμα· έχει πολύ μεγάλη αξία, αγαπητοί μου· αν δεν είχε αξία η μελέτη της Ιστορίας, δε θα έρχονταν εχθροί να τη διαστρέφουν και να τη διαστρεβλώνουν… Και η Ιστορία στην εποχή μας διαστρεβλώνεται όσο ποτέ άλλοτε. 

Ακούω κάτι πράγματα…, μα κάτι πράγματα που διδάσκονται οι μαθητές και οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο, ή, αν δεν διδάσκονται μέσα στο Πανεπιστήμιο, που κυκλοφορούν σε βιβλία, και διαστρέφεται η Ιστορία σε βαθμό εξοργιστικό…     Ας αναφέρω ένα απλό παράδειγμα.

Συνέχεια