Η ώρα της Αναστάσεως στην Κατοχή.

Νικολάου Μάννη, εκπαιδευτικού
 
Ως γνωστόν η Διοικούσα Ιεραρχία της Ελλάδος πειθόμενη στην Πολιτεία αποφάσισε να μεταθέσει την ώρα της Αναστάσεως στις 9 μ.μ. του Μεγάλου Σαββάτου, μια πράξη πρωτοφανή και η οποία επέφερε ίσως ικανοποίηση στα εκατομμύρια των εκκοσμικευμένων Ελλήνων «Χριστιανών» (κατ’ ουσίαν δε απίστων, που βλέπουν το Πάσχα ως μια «γαστριμαργική παράδοση»), αλλά προκάλεσε μεγάλο σκανδαλισμό στους ελάχιστους πραγματικούς Χριστιανούς που έχουν απομείνει υπό την ποιμαντορία της επίσημης Εκκλησίας, όπως αποδεικνύουν καθημερινώς τα δεκάδες άρθρα κατά της αποφάσεως αυτής.

Συνέχεια

Η Παναγία μας κλαίει.

Προχθές, προπαραμονή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου με το παλαιό ημερολόγιο, αποφάσισα να κάνω μία «παρανομία» και να μεταβώ από την περιοχή μου στη Νέα Ελβετία Βύρωνα και συγκεκριμένα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, όπου βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας της Παρηγορήτριας, η οποία δακρύζει εδώ και δύο μήνες περίπου.

Αν και οι ψευδοχριστιανοί κυβερνώντες δεν έχουν προβλέψει ως λόγο μετακινήσεως την μετάβαση σε Ιερό Ναό (ενώ έχουν προβλέψει την μετάβαση σε «ναούς του κέρδους» ή «για βόλτα ζώου»…) αποφάσισα να μεταβώ «παρανόμως», αποφασισμένος να δώσω και τα 300 ευρώ του προστίμου για χάρη της Παναγίας μας. Και το αποφάσισα επειδή αυτήν την περίοδο, με αφορμή ένα βιβλίο που γράφω, ενημερώθηκα για μια άλλη δακρυρροούσα εικόνα της Παναγίας, η οποία δάκρυζε στην Αμερική την δεκαετία του 1960. Και σκέφτηκα: τί ευλογία να έχεις στην πόλη σου μια τέτοια εικόνα; Αν δεν πας να την προσκυνήσεις, είναι τουλάχιστον αγένεια.

Συνέχεια

Πως σταμάτησε η χολέρα στην Κωνσταντινούπολη το 1910.

Όταν οι αλλόθρησκοι αποδεικνύονται πιο ευσεβείς από τους ψευδοχριστιανούς

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΣΚΡΙΠ της 1-9-1929, με υπογραμμίσεις και σχόλια ημέτερα):

Συνέχεια

«Νομιμότητα» και Ορθοδοξία.

σ.σ. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ.

Σχόλιο «Κρυφού Σχολειού»: Δημοσιεύουμε για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα ένα συγκλονιστικό απόσπασμα από το κείμενο «One Μan in the Face of Apostasy», που συνέγραψε για τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αβέρκιο (+1976), ο γνωστός λόγιος ιερομόναχος π. Δαμασκηνός Christensen (συγγραφέας του περίφημου βιβλίου για τη ζωή και το έργο του μακαριστού π. Σεραφείμ Ρόουζ), και το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Orthodox Word»  το 1986. Ας μας προβληματίσει όλους μας.

O Αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος υπογράμμισε τους κινδύνους της επιδίωξης αποδοχής ή αναγνώρισης από κάθε είδους αρχή μόνο και μόνο λόγω του «νομικού» τους καθεστώτος:

Συνέχεια