Σχίσμα εις τον κύβον άνευ Πανορθοδόξου.

Μόνον ὁ Ἀλεξανδρείας ἐπρόδωσε τὴν συμφωνίαν τῶν Προκαθημένων τῆς 19ης Ἀπριλίου 2019.

σ.σ. Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, θεωρεί ότι «Ἡ πρωτοβουλία γιὰ τὴ θεραπευτικὴ ἀγωγὴ τῆς νέας πραγματικότητος ἀνήκει ἀναμφιβόλως στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο» αγνοώντας το γεγονός ότι το Φανάρι αρνείται την σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου διότι θεωρεί τον εαυτόν του ανώτερο όλων. Όντως έχει εισαγάγει πολλές «νέες πραγματικότητες» το Φανάρι κ Αναστάσιε, οι οποίες ΜΟΝΟ με την πρωτοβουλία των άλλων Εκκλησιών μπορούν να αντιμετωπιστούν. Εάν λέμε ότι αγαπάμε την Εκκλησία και ότι δεν θέλουμε εθνοφυλετισμούς, καλό θα είναι να μην κλείνουμε ταυτόχρονα το μάτι σε εκείνον που προκάλεσε όλα αυτά τα προβλήματα. Επιπλέον, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, θεωρεί, όπως και πολλοί πατριαρχικοί κύκλοι, ότι «ἡ Θεία Εὐχαριστία χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας κατὰ τὴν ἀντιπαράθεση ὡς μοχλὸς πιέσεως»! Διερωτάται κανείς, η Θεία Ευχαριστία δύναται να δίνεται σε σχισματικούς και αχειροτόνητους; Τι ακριβώς έπρεπε να κάνει το Πατριαρχείο Μόσχας κ. Αναστάσιε; Να κοινωνεί με εκείνους που κοινωνούν με εκείνους που καταδίκασε; Να αναιρέσει τις Συνοδικές αποφάσεις της εν ριπή οφθαλμού επειδή έτσι τ’ αποφάσισε μια εκτός δικαιοδοσίας Εκκλησία; Να αθετήσει τους Ιερούς Κανόνες;

Τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας κ. Ἀναστασίου

Ἔκκλησις –Δέησις διὰ τὴν ὑπέρβασιν
τῆς ἐκκλησιαστικῆς πολώσεως

Συνέχεια

Περί τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος. 2α ἀπόκριση – Ἀληθεύοντες ἐν ἀγάπῃ.

 Ἀγγλική μετάφραση εδώ

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε (26.3.2019) ἡ είδηση ότι: «Στήν κατηγορία τῶν κειμένων Δογματικῆς καί Συμβολικῆς Θεολογίας ἐντάχθηκε ἡ ἰταλική μετάφραση τοῦ Πατριαρχικοῦ Γράμματος τῆς 9.3.2019». 
      Κατόπιν τούτου δημοσιοποιεῖται ἡ σχετική ἀπάντηση τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας (21.3.2019).
    Ἡ ἐκτενής «διδαχή» τῶν πρώτων σελίδων τοῦ ὡς ἄνω Πατριαρχικοῦ Γράμματος δεν ἀφοροῦσε στό ἐλάχιστο στήν ἀπορία πού διατυπώθηκε στό πρῶτο ἀπαντητικό Γράμμα τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας (14.1.2019). Γι’ αὐτό στην δεύτερη ἀπάντηση  δέν ὑπῆρξε καμιά ἀναφορά σέ αὐτήν. Τό συγκεκριμένο κείμενο δίνει τήν ἐντύπωση Ἐγκυκλίου πρός πολλαπλούς ἀποδέκτες˙ καί ἤδη ἔχει προκαλέσει ἀνάλογες συζητήσεις._

Συνέχεια

Στο κενό η μεσολάβηση στο Ουκρανικό των Αρχιεπισκόπων Κύπρου και Αλβανίας.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου            

Η μεσολάβηση των Αρχιεπισκόπων Κύπρου κ. Χρυσοστόμου και Αλβανίας κ. Αναστασίου προς αποφυγή της πόλωσης και του σχίσματος στην Ορθόδοξη Εκκλησία, εξ αιτίας του ουκρανικού εκκλησιαστικού ζητήματος, πέφτει στο κενό.  Οι δύο Πρωθιεράρχες είχαν συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας στις 2 Μαρτίου 2019 και συζήτησαν επί μακρόν το ουκρανικό ζήτημα.

Κατά τις υπάρχουσες πληροφορίες ο Πατριάρχης είναι προβληματισμένος από τις εξελίξεις. Η ουκρανική κυβέρνηση άλλα του είχε υποσχεθεί και άλλα προέκυψαν και ουδεμία από τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες αναγνώρισε την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας». Όμως φαίνεται αδύνατο να θελήσει να εκτονώσει την κρίση.  Ο κ. Βαρθολομαίος περιβάλλεται από κληρικούς και λαϊκούς που υποδαυλίζουν την διάθεσή του για αντιπαράθεση με την Μόσχα. Αυτό φάνηκε και στη συνάντηση στο Σάλτσμπουργκ.  «Παρ’ εαυτώ» ήταν ο Επίσκοπος Χριστουπόλεως Μακάριος, ο οποίος πλειοδότησε σε  μίσος και εμπάθεια προς το Πατριαρχείο της Μόσχας.          

Συνέχεια

Προβληματισμός τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας γιά τό Οὐκρανικό Ἐκκλησιαστικό ζήτημα.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας συνῆλθε στίς 4 Ἰανουαρίου 2019 καί μελέτησε ἐνδελεχῶς τό ἀπό 24ης Δεκεμβρίου 2018 Γράμμα τῆς Α.Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, σχετικῶς μέ τό Οὐκρανικό Ἐκκλησιαστικό ζήτημα. Ἐν συνεχείᾳ στίς 14 Ἰανουαρίου 2019 ἀπεστάλη τό ἀκόλουθο ἀπαντητικό Γράμμα.

Ἔκτοτε κυκλοφόρησαν εὐρέως οἱ θέσεις διαφόρων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἐνῶ προσφάτως πληροφορηθήκαμε ὅτι διαρρέουν ἀποσπάσματα τοῦ ἐν λόγω Γράμματος, συνοδευόμενα ἀπό αὐθαίρετους ὑπαινιγμούς καί συσχετισμούς. Κατόπιν τούτου κρίθηκε Συνοδικῶς (7 Μαρτίου 2019) ἀναγκαῖο νά δημοσιοποιηθεῖ ἀκέραιο.

Συνέχεια