Αγια-Σοφιά και ο πραγματικός διττός στόχος.

Αποστόλου Κ. Σαραντίδη

Χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πολιτικοί και πολιτικάντηδες και ξένοι εταίροι και συστημικοί δημοσιογραφίσκοι, για την μετατροπή της Αγια-Σοφιάς μας σε τέμενος. Ω της υποκρισίας! Από την άλλη, έχουμε έξαρση πατριωτισμού για την ελληνική Πόλη μας, που ακόμη και λίγοι ελληνόψυχοι με παλληκαρά ελληναρά ηγέτη μπορεί να κάνει το θαύμα. Κάτι σαν το χρυσό αυγό του Μίλτου με τη φασολιά. Μέχρι και η άθεη ενενηντατετράχρονη Αρβελέρ μάς είπε ότι αυτή είναι η οριστική άλωση και θα δακρύσουν τα  ψηφιδωτά. Πάλι καλά! Τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Προ ετών έχει τοποθετηθεί όμως σαφέστατα για την Πόλη, λέγοντας ορθότατα ότι είμαστε το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος που δεν έχει απελευθερώσει ακόμη την πρωτεύουσά του. Το κακό δεν είναι ότι μιλούν πολλοί πολύ αλλά αυτά που λένε. Κάτι τέτοια έλεγε και ο Ιωαννίδης αλλά ο χειρισμός ήταν προδοτικός για τον Μακάριο και το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε στην Κύπρο. Η διπλωματία είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση για να τη χειρίζονται ανίκανοι και αφελείς, όσο καλές προθέσεις κι αν έχουν.

Συνέχεια

Απόστολος Σαραντίδης, Περί της αποτειχίσεως.

Αν η επικαιρότητα τρέχει με τον κορονοϊό, παράλληλα, υπάρχει και μια άλλη, εκκλησιαστική που δεν σταμάτησε να τρέχει τα τελευταία χρόνια και να δημιουργεί μείζον πρόβλημα στους ορθοδόξους κύκλους που απ’ ό,τι φαίνεται είναι πολλοί και δεν σταματούν να γυρίζουν εσωστρεφώς και να πνίγουν ο ένας τον άλλον. Όλους πλην της αληθείας. Εκεί, πώς να το κάνουμε, δεν μπορεί να γίνει τίποτα για κουφιοκεφαλάκηδες, ακόμη και με το πιο σεβάσμιο ύφος και παρελθόν! Ποτέ δεν κάναμε πίσω γράφοντας και γράφοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Και τι δεν μας λένε! Οι τάχα και ορθόδοξοι.

Συνέχεια

Ευτυχώς, θέμα επιλογής.

Απόστολος Σαραντίδης

Είναι λυπηρό το γεγονός ότι με την άθλια σύμπραξη και της Ιεραρχίας μας, εισερχόμεθα στη Νέα Εποχή με απρόβλεπτες πλέον συνέπειες. Κάποια προσέγγιση επιχειρήθηκε να γίνει με το προηγούμενο κείμενο μας. Όποιος είναι πραγματικά Ορθόδοξος, πέρα από την πίκρα δεν μπορεί να συγκρατήσει την οργή του. Είναι πολύ φυσικό και ως ένα σημείο αποδεκτό. Το απαράδεκτο κατάπτυστο κείμενο της ΔΙΣ της 1ης Απριλίου 2020, πέρασε στην Ιστορία. Μόνο πρωταπριλιάτικο ψέμα δεν είναι! Κρίνεται και θα κριθεί αλλά δεν θα το αναλύσουμε τώρα.

Συνέχεια

Η πανδημία ως πυροκροτητής του νέου και ο νέος διχασμός.

Απόστολος Σαραντίδης

Λέγεται ότι η άμεση σύνδεση του ανθρώπινου εγκεφάλου με τα τεχνολογικά επιτεύγματα της πληροφορικής αλλά και η αυτόνομη τεχνική νοημοσύνη με την πολυπλοκότητα του υπό κατασκευή τεχνολογικού θαύματος νευρωνικών δικτύων είναι θέμα χρόνου και θα κάνει τη γνήσια καθαρή σκέψη να έχει και αυτογνωσία ώστε να μιλούμε ακόμη και για τα δικαιώματα των μηχανών, ακολουθώντας τους κανόνες της ρομποτικής σε έναν νέο κόσμο που θα γεννηθεί.

Συνέχεια

Η μεγάλη ευκαιρία και μια κραυγή.

Απόστολος Σαραντίδης

Ας φαντασθούμε μια κινηματογραφική σκηνή. Ένα σκηνοθετικό γύρισμα. Πλάνο μακρινό αρχικά που δείχνει ένα όμορφο ανοιξιάτικο τοπίο. Ένα λουλουδιασμένο λιβάδι με μια γαλάζια λιμνούλα στα δεξιά. Ο ήλιος έχει ανέβει αρκετά σε έναν κατακάθαρο ουρανό με κάτι ακίνδυνα άσπρα συννεφάκια να τον ακολουθούν και καθρεφτίζεται μέσα στο μικρό λιμνάκι. Αεράκι ελαφρύ και δροσερό. Απέναντι, ένα επιβλητικό βουνό με λίγο χιόνι ακόμη στην κορυφή και από την αριστερή μεριά δύο μικρόσωμα σκυλάκια κυνηγιούνται και χαριεντίζονται πάνω στο γρασίδι. Λίγο πιο πάνω σε ανηφοριά, διακρίνεται μέρος μιας ωραίας έπαυλης με αυλή και κήπο.

Συνέχεια

Ιοί Αποτείχισης με δόσεις Πάπα, προπομπών του επισκόπων περίκλειστων ναών.

Απόστολος Σαραντίδης

Αυτή τη φορά δεν θα μιλήσουμε με όρους επιστημονικούς αλλά έξω απ’ τα δόντια, με τη γλώσσα την κοφτή που καταλαβαίνει κάθε πικραμένος!

Συνέχεια

Νέα εκκλησιαστική γραφή και αντίσταση.

Απόστολος Σαραντίδης

Στατιστικά δεν είναι γνωστό πόσοι από όσους παρακολουθούν στενά και με αγωνία τα εκκλησιαστικά δρώμενα αντιλαμβάνονται τι γίνεται. Δεν θα είναι πολλοί. Αλλά και από τη μικρή αυτή μερίδα, λόγω της περιπλοκότητος των θεμάτων που το ένα υπερκαλύπτει το άλλο και αντίστροφα και συνεχώς προκύπτουνε νέα, οι απόψεις δεν είναι καλό να διίστανται και να αποκλίνουν τόσο ώστε να μην είναι δυνατόν να καταγραφεί μια ξεκάθαρη θέση. Σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει αναβολή μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Συνέχεια

Πολυεθνική ενσωμάτωση μιας οργανωμένης αντικατάστασης και επικείμενοι εορτασμοί.

Απόστολος Σαραντίδης

Ξεφεύγοντας από την εκκλησιαστική θεματολογία με την οποία ασχοληθήκαμε τους τελευταίους μήνες λόγω της αδήριτης επικαιρότητας, θα επιχειρήσουμε σήμερα για τους αναγνώστες μια όσο το δυνατόν κατανοητή ανάλυση με όρους της επιστήμης, μιας άλλης επικαιρότητας, που πονά και γίνεται επικίνδυνη. Φαινομενικά, ασύνδετη με τα εκκλησιαστικά, στην πραγματικότητα όμως γέννημα του ιδίου κέντρου, με το οποίο ασχοληθήκαμε στο παρελθόν. Θυμίζουμε  την άμεση σύνδεση που έχουμε κάνει μεταξύ του Οικουμενισμού και της Παγκοσμιοποίησης ως διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας μορφής, το προσωπείο της οποίας μόνο αλλάζει στους τρεις τελευταίους διαφωτιστικούς – διασκοτιστικούς αιώνες.

Συνέχεια

Απόστολος Σαραντίδης, Ερμηνείες διανοητικές και ορθόδοξο φίλτρο.

Στα θεολογικά θέματα και δη σε δογματικά – σωτηριολογικά της πίστεως, εάν δεν υπάρχει η καθαρή κρυστάλλινη άποψη από όλους, καταντά ένας προτεσταντικός σχετικισμός ή και πουριτανισμός. Πολλοί συμβουλεύουν μαζική αντίδραση. Δεκτόν αλλά πώς, με ποιους, πότε και πού. Αν πρόκειται για μια μελαγχολική τύπου αστυνομικής νουβέλας και ομιχλώδους τοπίου σε στυλ Σέρλοκ Χολμς, όχι, καλύτερα να παραμένει. Εδώ προετοιμάζεται έφοδος του Πάπα στη Μακεδονία και λένε και στο Άγιο Όρος, και οι Μονές μέσα και έξω από το Όρος σφυρίζουν αδιάφορα. Εξαιρέσεις πάντοτε υπήρχανε και υπάρχουν. Η διαφορά είναι της ερμηνείας; Διανοητική; Πνευματική; Ως πού; Σε κάθε περίπτωση υπάρχει και λειτουργεί το ορθόδοξο φίλτρο. Για όποιον το τοποθετεί. Και αν δεν υπάρχει, το αναζητάς. Το μόνο που δεν υπάρχει, είναι απόψεις στα της πίστεως. Τα σύκα – σύκα και η σκάφη – σκάφη. 

Συνέχεια

Οικουμενιστικά σημαίνοντα.

Του Απόστολου Σαραντίδη

Στο δημοτικό σχολείο υπάρχει ένα μάθημα στη Γλώσσα, το οποίο επαναλαμβάνεται σε πολλές τάξεις στην υποτυπώδη Γραμματική που διδάσκεται, και αφορά στα παρώνυμα. Προηγείται η διδασκαλία των ομώνυμων. Στα ομώνυμα η κατανόηση είναι ευκολότερη. Περίπου ομόηχα με σχεδόν καθόλου κοινή σημασία τα πρώτα (εδώλιο – ειδώλιο), ακριβώς ομόηχα με εντελώς διαφορετική σημασία τα δεύτερα (φύλο, φύλλο, φίλο). Από κει και πέρα, συνώνυμα, παράγωγα, αντώνυμα, που υπάρχουν σε όλες τις γλώσσες και τα συντακτικά.

Συνέχεια

Διευκρινήσεις σχετικά με αποφάσεις ΣτΕ για τη Δημόσια Διοίκηση.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Κ. ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ

Σχετικά με πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, με όση εμπειρία υπάρχει,  παραθέτουμε προς κάθε ενδιαφερόμενο συνοπτικά τα παρακάτω:

1.      Οι αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) γενικά και ειδικά είναι τελεσίδικες και άμεσα εκτελεστές από όλους του πολίτες του κράτους και από τη δημόσια διοίκηση αυτού.

Συνέχεια

Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Πάει να τα μαζέψει όπως φαίνεται, με ένα κείμενό του ο Σεβασμιώτατος Ναυπάκτου και θεωρούμε ότι μάλλον τα κάνει χειρότερα.

Τρίτη Ρώμη και Τρίτη Ρώμη… Πότε ετέθη θέμα Τρίτης Ρώμης και δεν το ξέρουμε; Ο π. Βολουδάκης σ’ αυτό έχει δίκιο. Ποιας τσαρικής θεολογίας είναι αυτό, όπως λες Σεβασμιώτατε και δεν το γνωρίζουμε; Ποιάς βιβλιογραφίας; Ποιας πανσλαβικής ιδεολογίας και ποιας Σοβιετικής αθεΐας, όπως γράφεις; Είχαν οι σοβιετικοί σχέση με ορθοδοξία και ήθελαν και Τρίτη Ρώμη; Και να την κάνουν, να την κάνουν τι, αφού ο επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως είναι ισότιμος με όλους τους υπόλοιπους; Πάπας να γίνει; Κι αν γίνει θα τον αποδεχτούμε; Ποτέ! Εσύ;

Συνέχεια

Πολιτική, εκλογές και ηγέτης.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Κ. ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ

«Εγίγνετό τε λόγω μεν δημοκρατία, έργω δε, υπό του πρώτου ανδρός αρχή»  Θουκυδίδης Β 65.9 (αναφερόμενος στον Περικλή) 

Αν στα βασικά γνωρίσματα της καθολικότητας, της αυτοτέλειας, της οργάνωσης και της συλλογικής ταυτότητας των ανθρώπινων κοινωνιών προσθέσουμε και την αμφισβήτηση, τότε θα έχουμε τη γένεση του πολιτικού φαινομένου ως την ύστερη απόπειρα των οργανωμένων κοινωνιών να προτείνουν λύσεις σε προβλήματα κοινωνικής συμβίωσης προς τις ομάδες εξουσίας από τις οποίες νοιώθουν τη στοιχειώδη ασφάλεια ότι δεν θα θιγούν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους.               

Συνέχεια

Εζυγίσθημεν, εμετρήθημεν και ευρέθημεν.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Κ. ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ*

Ο πρώτος γύρος των εκλογών τοπικής αυτοδιοίκησης ετελείωσε, πολύ δε μάλλον άπαξ για την επόμενη πενταετία, αυτός των λεγόμενων Ευρωεκλογών, από μια Ευρώπη ο βηματισμός της οποίας ομοιάζει περισσότερον με αυτόν γραίας κάτισχνου,  εκατοντούτις και με νουν «κουρκουτειώδη», αφελή και αμελέστατον.            

Συνέχεια

Τη Αγία και Μεγάλη Τετάρτη σωτηρίου έτους 1989.

του Απόστολου Σαραντίδη 
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Μνήμη εμπειρίας, τριάντα χρόνω

Μεγάλη Τετάρτη του έτους 1989. Τριάντα χρόνια πριν. Περιοχή χερσόνησος Παναγία Καβάλας. Μέσα στην πόλη. Κάτω από το Φρούριο. Απέναντι από τη θάλασσα. Προσανατολισμός νοτιοανατολικός. Ο καλύτερος. Ούτε πολύ ζέστη το καλοκαίρι ούτε πολύ κρύο τον Χειμώνα. Ο Απόστολος εκεί ακριβώς, έχτιζε το σπίτι του, χρόνια πριν από τον γάμο του, επάνω από το πατρικό του. Πάντοτε προνοητικός και λεπτολόγος. Τελειομανία που δεν βγαίνει πάντα στο καλό. Τις περισσότερες φορές όμως εξυπηρετεί πολύ.

Συνέχεια

«Τυφλάς εν αυτοίς ελπίδας κατώκισα» (Προμηθέας Δεσμώτης).

του Απόστολου Σαραντίδη 
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Δεν συμπληρώθηκε ούτε μία εβδομάδα από τότε που στην αίθουσα «Ορθοδοξία» στη Θεσσαλονίκη μιλήσαμε μεταξύ άλλων και για τυφλές προμηθεϊκές ελπίδες στα των θνητών μεγάλα επιτεύγματα και αριστουργήματα, και χθες λαμπάδιασε το θρησκευτικό σύμβολο των Φράγκων στο Παρίσι, η περίφημη γοτθική οκτώ αιώνων Παναγία των Παρισίων, η Notre Dame των Γάλλων. Μέσα στη μεγάλη εβδομάδα τους. Πολιτιστικό σοκ. Όλοι μουδιάσαμε, πόσο μάλλον αυτοί!

Συνέχεια