Η συνάντηση δύο Αγίων.

Η λειτουργική υποδοχή του Αγίου Νεκταρίου από τον Άγιο Διονύσιο.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Ανδρέου Γιαννούλης
(Εφημέριος Μητροπολιτικού Ι. Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγίου Διονυσίου Αιγίνης)

Άκουσα από παλιές Γερόντισσες της Μονής να γίνεται λόγος για την πνευματική υποδοχή του Αγίου Νεκταρίου από τον Άγιο Διονύσιο στο νησί της Αίγινας… Αυτό το γεγονός το είχε αποκαλύψει εν ζωή στις μοναχές του ο ίδιος ο Άγιος Νεκτάριος! Παραθέτω τη διήγηση, όπως τη θυμάμαι, μαζί με ορισμένα προσωπικά μου σχόλια.


Όταν ο Άγιος Νεκτάριος ανέβαινε για πρώτη φορά στον τόπο όπου λίγο αργότερα θα κτιζόταν το μοναστήρι του, συναντήθηκε -πνευματικώ τω τρόπω (και με αντιχρονισμό) με τον Άγιο Διονύσιο [1].

Οι Άγιοι έδωσαν μεταξύ τους τον εν Χριστώ ασπασμό. «Έλα Νεκτάριε να αναλάβεις τώρα εσύ το νησί υπό την προστασία σου…», είπε στον Άγιο Πενταπόλεως ο Ιεράρχης της Ζακύνθου…

Αυτό το γεγονός της πνευματικής υποδοχής του Αγίου Νεκταρίου από τον Άγιο Διονύσιο παριστάνεται σε μία ωραία νεότερη εικόνα, η οποία φιλοτεχνήθηκε με τη μέριμνα του αειμνήστου Μητροπολίτη Ύδρας Ιεροθέου και σήμερα βρίσκεται στον παλαιό Ι. Ναό της Επισκοπής του Αγίου Διονυσίου, στην Παλιαχώρα. Σε αυτήν την Ιερή εικόνα παρίστανται οι δύο Άγιοι Αρχιερείς σε στάση Ιερουργίας «εις το Υπερουράνιον Θυσιαστήριον»… Είναι ένα γεγονός όπου καταφένεται ο θρίαμβος της Ζωής, η κατάργηση του ενδοκοσμικού χρόνου και η νίκη κατά του θανάτου!

Ο Άγιος Ιεράρχης Διονύσιος θεωρείται χρονικά ως ο πρώτος Πολιούχος της τοπικής Εκκλησιαστικής κοινότητας της Αίγινας· και ο Άγιος Νεκτάριος ως ο δεύτερος.

(Σ.Σ. Στον ουρανό, βέβαια, δεν υπάρχουν πρωτεία, αφού όλοι οι Άγιοι -και όλοι όσοι βρίσκονται στην Μακαριότητα της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας- συμμετέχουν στην χαρά του Μεγάλου Δείπνου, ζουν σε μία Ουράνια αρμονία και Μακαριότητα! Όλα τ’ άλλα προσιδιάζουν στην ανθρώπινη ατέλεια και αδυναμία…).

Με την υπερφυσική αυτή συνάντηση των δύο Αγίων ξεκίνησε και η πνευματική σχέση των δύο Πολιούχων και προστατών του νησιού: Του αρχοντόπουλου από τη Ζάκυνθο και μετέπειτα Ιεράρχη Διονυσίου και του αποδιωγμένου από το Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας ταπεινού Ιεράρχη της Κυρηναϊκής, του Πενταπόλεως Νεκταρίου… Μία σχέση υπέρχρονη, μυστική, Ουράνια, ακατάληπτη για τον κοινό ανθρώπινο νου, που έχει συνηθίσει να βλέπει τα πράγματα μόνο με την επίγειά τους διάσταση…

Στην υπέρχρονη αυτή πνευματική υποδοχή του Αγίου Νεκταρίου από τον Άγιο Διονύσιο, παρευρισκόταν και κάποιος στρατιωτικός.

Ο αδελφός ποιος είναι; ρώτησε ο Άγιος Νεκτάριος.

Είναι ο Μηνάς και αυτός εδώ μένει, ήταν η απάντηση του Ζακυνθινού Ιεράρχη…

Όταν πια εγκαταστάθηκε ο Άγιος Νεκτάριος στο μοναστήρι του, κάποια μέρα ρώτησε τις Αιγινήτισσες μοναχές:

Υπάρχει, εδώ στην Αίγινα, κάποια Εκκλησία ή μοναστήρι του Αγίου Μηνά;

-Μόνον ένα μικρό εκκλησάκι κοντά στην Αγία Μαρίνα υπάρχει, αλλά ο τόπος είναι δύσβατος. Δύσκολο να πάει κάποιος εκεί… Βάζουν και οι βοσκοί τα πρόβατά τους μέσα... είπε τότε μία μοναχή.

Να πάμε εκεί κάποια μέρα…, είπε χαμηλόφωνα τότε ο Άγιος.

Πράγματι, έτσι κι έγινε… Αργότερα, και με την συνοδεία δύο μοναχών, ο Άγιος έφτασε σε κείνο το σημείο με πολύ κόπο, ανοίγοντας κυριολεκτικά δρόμο ανάμεσα από πυκνά κλαδιά. Εισήλθε στο μικρό εκκλησάκι του Αγίου Μηνά, που ήταν μαυρισμένο από τις φωτιές των βοσκών· είχε, μάλιστα, και κοπριές ζώων μέσα! Για αρκετή ώρα έμεινε εκεί προσευχόμενος…

Εδώ θα κτιστεί μεγάλο Μοναστήρι, είπε μόλις εξήλθε.

Τι λέει ο Σεβασμιώτατος; σιγοψιθύρισε μία μοναχή… Είναι ποτέ δυνατόν σε αυτόν τον αγριότοπο, που δεν έχει και νερό να γίνει μοναστήρι;

Και όμως, έτσι κι έγινε! Τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν ως εξής:

Ο Όσιος Γέροντας της Πάτμου Αμφιλόχιος Μακρής, ήδη αναγνωρισμένος Άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αρκετά χρόνια αργότερα ο Γέροντας της Πάτμου Αμφιλόχιος Μακρής βρέθηκε εξόριστος για ένα διάστημα στην Αίγινα από τις Ιταλικές Αρχές των Δωδεκανήσων. Ένας άνθρωπος όμως του Θεού, όπου κι αν βρίσκεται, δεν αργεί να δημιουργήσει γύρω του κάποιον πνευματικό κύκλο! Αυτό συνέβη και με την περίπτωση του π. Αμφιλοχίου: Ο Γέροντας απέκτησε στην Αίγινα πνευματικά τέκνα! Τότε ένα από τα πνευματικοπαίδια του, ο Κωνσταντίνος Καλοκέντης (ο οποίος αργότερα έγινε και μοναχός με το όνομα «Κύριλλος») έκανε τη δωρεά του χώρου και εκεί κατά το έτος 1953 κτίστηκε η Ιερά Μονή του Αγίου Μηνά!

(Σ.Σ. Ο νέος μεγάλος Ναός της Μονής κτίστηκε το έτος 1960. Μέχρι σήμερα αυτό το μοναστήρι αποτελεί έναν από τους πιο προσφιλείς προορισμούς και για τον λόγο ότι οι μοναχές του ψάλλουν εκεί με τον δικό τους κατανυκτικό λόγο… Συνδυάζουν έτσι οι επισκέπτες ένα προσκύνημα στην Ι. Μονή και τη συμμετοχή τους στη Θεία Λατρεία με μια εκδρομή στην ύπαιθρο, θαυμάζοντας ταυτόχρονα την όμορφη φύση με τα πεύκα αλλά και τον αρχαίο ναό της Αφαίας, που βρίσκεται εκεί κοντά… Και η Αγία Μαρίνα, το φημισμένο θαλασσινό θέρετρο, δεν βρίσκεται μακριά για ένα καλό και παραδοσιακό φαγητό…).


[1]. Ο Άγιος Διονύσιος εγκαταστάθηκε στην Μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού μετά τη φοβερή καταστροφή και σφαγή που συνέβη στην Αίγινα στις 24 Οκτωβρίου του 1537. Ήταν τότε, που ο θηριώδης και αρνησίχριστος Μυτιληνιός ληστοπειρατής Χαϊριεντίν Βαρβαρόσσα, ύστερα από λυσσαλέα πολιορκία κυρίευσε το κάστρο της Παλιαχώρας· τότε κατέσφαξε 5.000 άνδρες και πούλησε 7.000 γυναικόπαιδα στην Αλεξάνδρεια, στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής… Σαράντα περίπου χρόνια μετά, ο Μητροπολίτης Αθηνών έστειλε στο νησί τον πρώτο μετά την καταστροφή Επίσκοπό του· Ήταν ο ταπεινός ιερομόναχος Δανιήλ, ο οποίος διερχόμενος από την Αθήνα προκειμένου να μεταβεί για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, χειροτονήθηκε στον τότε Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών (του Αγίου Ελευθερίου, δίπλα ακριβώς από την σημερινή Μητρόπολη) ως Επίσκοπος Διονύσιος. Εκτιμώντας ο Μητροπολίτης τις αρετές του ανδρός, τον έστειλε στη συνέχεια στην Αίγινα, προκειμένου να σταλάξει βάλσαμο στις πληγωμένες καρδιές των κατοίκων του νησιού· έτσι ο Άγιος Διονύσιος έγινε χρονικά ο πρώτος Πολιούχος της Αίγινας στην Παλιαχώρα, τη Μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού. Έμεινε, όμως, εκεί ελάχιστο χρονικό διάστημα· αποφεύγοντας τον ανθρώπινο έπαινο, επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Ζάκυνθο, όπου εκεί στο Μοναστήρι της Αναφωνητρίας έζησε ασκητική ζωή. Τότε συνέβη και το γνωστό περιστατικό, όπου συγχώρεσε τον φονιά του αδελφού του!


Πρωτοπρεσβυτέρου π. Εμμανουήλ Ανδρέου Γιαννούλη

Ο ΑΓΙΟC ΝΕΚΤΑΡΙΟC ΚΑΙ Ο ΟCΙΟC ΓΕΡΟΝΤΑC ΦΙΛΟΘΕΟC ΖΕΡΒΑΚΟC
(αυθεντικές μαρτυρίες)
Β’ ΕΚΔΟCΗ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΕΠΤΑ ΛΟΦΟΣ ΑΘΗΝΑΙ 2020
(σελ. 84-87)


Για την αντιγραφή ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

1 thought on “Η συνάντηση δύο Αγίων.

  1. Άγιε του Θεού Μεγαλομάρτυς Μηνά, μετά των συνεορταζόμενων αγίων, Βίκτωρος Μάρτυρος του αξιωματικού εν Ιταλία και Βικεντίου Μάρτυρος Διακόνου Αυγουστοπόλεως (νυν ισπανιστί Θαραγόθα), Στεφανίδος Μάρτυρος, ήτις διεκόπει, δια δένδρων φοινίκων, δίκην Πιτυοκάμπτου Σίνη υπό Θησέως, τον λήσταρχον Διάβολον κατανικήσασα, τον Χριστόν ελομένη, Θεοδώρου, Μονής Στουδίου Ποιμένα, Απολογητήν υπέρ της του Αρχιποίμενος Εικόνος, πρέσβευε υπέρ ημών ταπεινών και αμαρτωλών λίαν, ενοριτών σου, των τιμώντων Σε και ρύσαι ημάς εκ διχονοίας εκκλησιαστικής τε και ενοριακής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s