Διαμαρτυρία Ορθοδόξων Χριστιανών Θράκης.

«Των λυπηρών επαγωγαί χειμάζουσι την ταπεινήν μου ψυχήν· και συμφορών νέφη, την εμήν καλύπτουσι, καρδίαν Θεονύμφευτε· αλλ’ η Φως τετοκυία, το θείον και προαιώνιον, λάμψον μοι το φως το χαρμόσυνον».
(Με αφορμή την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Β. Ελλάδα

Με απέραντη θλίψη ο σύγχρονος ορθόδοξος χριστιανός παρατηρεί την μετάλλαξη και αλλοίωση του Ευαγγελίου και της θεολογίας των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας να συμβαίνει ευκαίρως – ακαίρως από αρχιερείς, ιερείς, θεολόγους κ.ά., με πρόσχημα την αλλαγή του κοσμικού γίγνεσθαι και την ενσωμάτωση της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού σε αυτό.

Μα, εδώ και 2000 χρόνια διεξάγεται αυτή η μάχη-ζύμωση μεταξύ κόσμου(πνεύμα ματαιότητας κι επίδειξης δύναμεως) και Εκκλησίας (αγιοπνευματική εν Χριστώ ένωση τριαδικού Θεού και ανθρώπου).

Όποτε νικά το κοσμικό φρόνημα (εκκοσμίκευση), η Εκκλησία γίνεται μια πολιτικοκοινωνική οργάνωση με εφιαλτικά αποτυπώματα στην ανθρώπινη ιστορία (Δυτικός Μεσαίωνας). Όποτε μπαίνει μπροστά ως κύριος στόχος η αγιοπνευματική εν Χριστώ ένωση του ανθρώπου με τον τριαδικό Θεό ,τότε νικιέται ο θάνατος (παρακμή όλων των σχέσεων του ανθρώπου με τον Θεό , τον συνάνθρωπο και την φύση)κι έχουμε Αγίους αλλά και καθαγιασμό της φύσης και της κοινωνίας.

Όπως αλλεπάλληλα τόνισε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός στα Ευαγγέλια η μάχη αυτή μεταξύ κόσμου (ματαιότητας-αλλαζονείας) και θεανθρώπου Χριστού θα διαπεράσει όλη την ανθρώπινη ιστορία και ο κάθε άνθρωπος θα κληθεί να αποφασίσει σε ποιο από τα δύο θα δώσει προτεραιότητα (τα ηνία), στον Ιησού Χριστό ή στον κόσμο; Kαι, ναι, ο ίδιος διαβεβαιώνει με το αψευδές στόμα Του, ότι δεν μπορούμε να αγαπάμε το ίδιο τον άρχοντα του κόσμου τούτου (μαμωνά) και τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό γιατί πολύ απλά δεν μπορείς να δουλεύεις ισάξια σε δύο τόσο διαφορετικά αφεντικά.

Αυτό δε που αυξάνει την οδύνη των συγχρόνων Ορθοδόξων Χριστιανών ανά τον κόσμο σήμερα είναι ο διαρκής και διογκούμενος συσχηματισμός των Ιερών Ποιμένων του με το κοσμικό πνεύμα και τους άρχοντες του κόσμου τούτου.

Έτσι θα περιμέναμε ως επί-σκοποι – φύλακες του ποιμνίου να εφιστούν την προσοχή μας, στο ότι το οικολογικό κίνημα πάει να γίνει νέα ειδωλολατρεία αφού: «Ὁ κόσμος, ἡ κτίση δὲν ἔχει ἀνεξάρτητη ὕπαρξη καὶ ἀξία. Δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸν Τριαδικό Θεό, γιὰ νὰ ὑπηρετεῖ τὸν ἄνθρωπο στὶς ποικίλες του ἀνάγκες. Ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὄχι τοῦ κόσμου εἶναι ὁ τελικὸς στόχος τῆς Θείας Οἰκονομίας. Ἡ ἀπόδοση ἀξίας στὸν κόσμο, χωρὶς συσχέτιση πρὸς τὸν Τρισυπόστατο Θεό, ποὺ τὸν ἐδημιούργησε «καλὰ λίαν», καὶ πρὸς τὸν ἄνθρωπο, γιὰ τὸν ὁποῖο δημιουργήθηκε, καταλήγει σὲ νέο εἶδος εἰδωλολατρείας.»(1).

Αντ’ αυτού όμως, συμπρωταγωνιστούν μὲ τοὺς ἀνὰ τὴν οἰκουμένη νεοταξίτες, μὲ τὴν ἐλὶτ τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, που έχουν επιδοθεί σε χρηματιστήριο ρύπων κι έχουν κάνει την οικολογία και τα οικολογικά προιόντα πανάκριβη πολυτέλεια. Αντί δε το παγκόσμιο οικολογικό κίνημα να πιέσει τις πολυεθνικές εταιρίες, που λυμαίνονται άνευ όρων και ορίων τις πρώτες ύλες του πλανήτη, πιέζει τους αδύναμους ανθρώπους να επωμιστούν αυτοί το, δυσβάστακτο για τις πλάτες τους, βάρος για έναν «καθαρό πλανήτη» .

Όφειλαν οι ποιμένες μας να καταδείξουν λόγω και έργω την χριστιανική κοσμολογία κατά την οποία:

«Ὑπάρχει ἄμεση συνάρτηση τῆς πνευματικῆς κατάστασης τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὴν κατάσταση τοῦ κόσμου. Τὸ οἰκολογικὸ πρόβλημα εἶναι πνευματικὸ πρόβλημα. Ἡ καταστροφὴ τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος ὀφείλεται στὴν καταστροφὴ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, στὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν τρισυπόστατο Θεὸ καὶ στὴν παράβαση τῶν ἐντολῶν Του. Ἡ φυσικὴ διάβρωση καὶ μόλυνση εἶναι συνέπεια τῆς πνευματικῆς μόλυνσης καὶ διάβρωσης.»(2).

Αντί λοιπόν οι ιεροί ποιμένες να αναδείξουν τις εντολές του τριαδικού Θεού, που εξαγνίζουν ανθρώπους και φύση, έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα τις καταργήσει πρώτος τόσο τις εντολές, όσο και την προέκτασή τους, τους κανόνες των Ιερών Οικουμενικών συνόδων.

Γι’ αυτό στην σύνοδο του Κολυμβαρίου (2016)

α) Πάρθηκαν αποφάσεις που περιφρονούν το Σύμβολο της Πίστεως και δεκάδες άλλους κανόνες και όρους των Ιερών Οικουμενικών Συνόδων που θεσπίστηκαν με την χάρη του Αγ. Πνεύματος, από Πνευματοφόρους Αγίους Πατέρες

β) καταλύθηκε κάθε έννοια συνοδικότητας αφού δεν είχαν δικαίωμα ψήφου όλοι οι παριστάμενοι επίσκοποι, των οποίων η πλήρης συμμετοχή στην σύνοδο απορρέει από την χειροτονία τους και μόνο(3)

και γ) αναγνωρίστηκαν οι αιρετικές παραφυάδες του προτεσταντισμού και του ρωμαιοκαθολικισμού ως εκκλησίες, ενώ η Εκκλησία είναι Μία, Αγία κι έχει το όλον της Αλήθειας δηλ. όλον τον Ιησούν Χριστόν (καθολική) και όλην την διδασκαλία Του αναλλοίωτη ανά τους αιώνες και τέτοιες ιδιότητες έχει μόνον η Ορθοδοξία.

Κατά τον ίδιο τρόπο, της περιφρόνησης και παρερμηνείας των Ιερών κανόνων, έγινε επέμβαση από το οικουμενικό πατριαρχείο, στα εσωτερικά της Ουκρανικής εκκλησίας και τα εθνικιστικά μίση φούντωσαν, τόσο που η εκκλησία της Ουκρανίας να έχει μεταβληθεί σε μια πληγή που ακατάπαυστα αιμορραγεί εκ των έσω….(4)

Εκεί όμως που κραυγάζει η υποτίμηση των Ιερών Γραφών, των ιερών κανόνων και των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, είναι ο εξοστρακισμός τους από την θεολογία της κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού δημιουργίας του ανθρώπου και τις συνέπειες που έχει αυτή η θεολογία για την ταυτότητα και τις σχέσεις αλληλοπεριχώρησης των 2 φύλων, τους όρους για την δημιουργία οικογένειας, την σημασία της οικογένειας κ.ά. Γίναμε όλοι τον τελευταίο χρόνο θλιβεροί μάρτυρες της παραγνώρισης στην λατρεία της Αγίας Εκκλησίας, της αξίας και των 2 φύλων στην δημιουργία οικογένειας, αλλά και βλάσφημων-αθεολόγητων απόψεων ότι οι όποιες παρεκτροπές υφίστανται στην ανθρώπινη φύση-διάθεση οφείλονται στον Τριαδικό Θεό (!…).και όχι στα παράσιτα-πάθη της ξεπεσμένης ανθρώπινης φύσης.

Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι, αφού δεν υπήρξε σχεδόν καμμία αντίδραση-διόρθωση, επίπληξη από την ιεραρχία, άρα στην πράξη έχει υιοθετηθεί άλλο Ευαγγέλιο και όχι του Ιησού Χριστού. Σε εμάς τους απλούς πιστούς πέφτει ο δύσκολος ρόλος του ελέγχου των Ιερών Ποιμένων μας και του ισόβιου πένθους για τα αδιέξοδα που οδηγείται η ανθρωπότητα όταν το άλας μωρανθεί…..

Τώρα που έρχεται η ιερά εικών του «Άξιόν εστι» της Υπεραγίας Θεοτόκου, εις την γη της Θράκης, καλούμαστε να κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ προς την πανάχραντο Μητέρα μας και να την ικετεύσουμε να μεταβάλλει τα νέφη των λυπηρών που σκεπάζουν την ψυχή μας, εις δρόσον αναψυχής. Είθε !

Υποσημείωση (1):Aπόσπασμα από το άρθρο του Πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση : ΜΕ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΗΣ ΘΑΣΟΥ ΣΤΗΝΟΥΝ ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΕΣΣΧΙΣΜΑΤΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ
Υποσημείωση (2): όπως παραπάνω
Υποσημείωση (3): Ι.Ζηζιούλα: Ο συνοδικός θεσμός, περ. Θεολογία (2-2009), σελ.15
Υποσημείωση (4): Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας: Η παραχώρηση του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου δεν έφερε την ποθητή ενότητα: (εδώ)

Από την ομάδα:
«Ορθόδοξοι Θρακιώτες»

Aνανιάδου Χριστίνα , συνταξιούχος αστυνομικός

Αραμπατζή Αργυρή , νοσηλεύτρια

Αρσενίου Στυλιανή, συνταξιούχος υπάλληλος ΟΤΕ

Βουδιάδου Ανθούλα, δημόσιος υπάλληλος

Γιαλατζή Ελισάβετ , φιλόλογος

Γκοτζαρίδου Φωτεινή ,συνταξιούχος δημοσίου

Δημητριάδου Γιάννα

Δημητριάδου Ζωή

Δημητριάδου Μαρία

Διαμαντόπουλος Ιωάννης, υπάλληλος

Διαμαντόπουλος Κυριάκος , αστυνόμος

Ευθυμίου Γαλήνη , γεωργός

Ευφραιμίδου Μαγδαληνή,ψυχολόγος

Ζειμπέκη Κατερίνα

Ιωακειμίδου Αθανασία , γιατρός

Ιωακειμίδης Αθανάσιος , έπιχειρηματίας

Ιωακειμίδου Δεσποινα , έπιχειρηματίας

Ιωακειμίδου Στυλιανή , γιατρός

Ιωακειμίδου Ευαγγελία , επιχειρηματίας

Καζάκου Παναγιώτα, συνταξιούχος

Καραγιάννη Ουρανία

Κατσανέβα Ελένη, καθηγήτρια θεολόγος

Κατσαρίδης Νικόλαος

Κηπουρού Κωνσταντίνα, πτυχιούχος φιλολογίας

Κοκοζίδου Μαρίνα, πτυχιούχος φιλολογίας

Κοκοζίδης Γιώργος ,μηχανικός

Κοκοζίδου Φωτεινή, φυσικός

Κουτρουμανίδου Παγώνα , συνταξιούχος

Κούτσικου Ιωάννα, νομικός

Μαργαρίτη Ελένη , Θεολόγος

Μαυρίδου Αναστασία, συνταξιούχος νοσοκομειακή υπάλληλος

Μαυρίδου Αριστέα, άνεργη

Μπακογιάννης Αχιλλέας

Πορτοκαλίδης Παναγιώτης, αστυνομικός

Πορτοκαλίδης Δημήτριος ,συνταξιούχος

Πορτοκαλίδου Ευαγγελία, σχολική τροχονόμος

Πορτοκαλίδου Αθανασία, νηπιαγωγός

Ρούφος Αντώνης,συνταξιούχος

Ρούφου Γιαννούλα,γυμνάστρια

Ρούφος Δήμος , ελεύθερος επαγγελματίας

Σταυρινού Κωνσταντίνος .γυμναστής

Τζελέπη Θεοδώρα

Τζώγα Αμαλία, γυμνάστρια

Τζώγας Δημήτριος , συνοριοφύλακας

Τζώγας Στέφανος, γυμναστής

Τσακμάκη Ιωάννα, δασκάλα

Τσακμάκης Κωνσταντίνος ,συνταξιούχος

Τσακμάκη Λεμονιά

Χατζησταύρου Ζωή, πτυχιούχος θεολογίας


7 thoughts on “Διαμαρτυρία Ορθοδόξων Χριστιανών Θράκης.

  1. Η Μία διαμαρτυρία των Χαρτιών φέρνει την άλλη…

    Και η Κάθε Αιρετική ΠΡΆΞΗ φέρνει την Νέα…

    Την Ορθόδοξη Πράξη (Αποτείχιση) δυστυχώς δεν την φέρνει τίποτα…

    Φαύλος Κύκλος….

    • Εφόσον είναι φαύλος κύκλος μήπως να προβληματιστείτε κι εσείς για την δική σας συμπεριφορά; Εκτός εάν δουλεύετε για τον Βαρθολομαίο και τους οικουμενιστές. Δεν μπορεί να μην καταλαβαίνετε πόσο φορτικοί και απαράδεκτοι έχετε γίνει με την ίδια καραμέλα στο στόμα. Θα τ’ ακούσετε εσείς τώρα διότι μου στέλνετε συνέχεια τα ίδια σχόλια. Έχετε καταντήσει ΑΗΔΙΑ κύριε. Πάρτε μια ανάσα κύριε και αφήστε και τους άλλους να πάρουν μία ανάσα επιτέλους. Αν ήταν μόνο στα λόγια θα είχαν όλοι αποτειχιστεί. Βλέπετε ότι αυτό δεν συμβαίνει και αντί να προβληματιστείτε συνεχίζετε στην ίδια νότα σαν σπασμένο ακορντεόν.

      • Αδελφή Φαίη,σας ερωτω: έχουμε ή δεν έχουμε σχέση κοινωνίας αμέσου ή έστω εμμέσου με όλους αυτούς;;;ναι ή ου; μάλλον ναι! δυστυχώς ναι!!!υποδειξτε μας παρακαλώ εσείς την λυσι!!! ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα!!!(ελπίζω να δημοσιεύσετε το σχόλιο μου)

    • Η λύση είναι να μην γινόμαστε φορτικοί. Να μιλάμε με διάκριση. Να καταλάβουμε ότι ο άλλος στην τελική δεν θα προβεί σε διακοπή κοινωνίας επειδή του το είπαμε εμείς αλλά επειδή του το είπε ο Θεός. Δεν είναι μόνο θεωρητικό το θέμα, τι λέει ο Κανόνας κτλ. Είναι και πνευματικό για τον καθένα. Λίγοι είναι αυτοί που μπορούνε να μιλάνε για την διακοπή μνημόνευσης απ’ το πρωί ως το βράδυ και να χαίρεσαι να τους ακούς. Νομίζω τους γνωρίζετε. Ξέρετε γιατί; Γιατί μιλάνε με πόνο για την Ορθοδοξία. Δεν μιλάνε με διάθεση να σου δείξουν και να σου μπήξουν.

  2. Συμφωνώ με την αδελφή Φαίη. Σαφώς, είναι το στίγμα της πορείας που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι Χριστιανοί στο θέμα της αναμονής των εσχάτων και της εξέτασης των σημείων των καιρών: « Από δέ τής συκής μάθετε τήν παραβολήν. Όταν ήδη ο κλάδος αυτής γένηται απαλός, καί τά φύλλα εκφύη, γινώσκετε ότι εγγύς τό θέρος.
    Αλλά πρωτίστως θεία έμπνευση (πνευματική πληροφορία) και οικονομία.
    Και γεννιέται το ερώτημα: Πως θα προφυλαχθούν οι πιστοί στους έσχατους καιρούς και απο τούς λυκοποιμένες;
    Στο ερώτημα αυτό απαντά πρώτος Ο Ίδιος Ο Ιησούς Χριστός, λέγοντας 《Εγώ Ειμί η Θύρα των προβάτων》Ιωάν.10,7
    Όποιος δηλ. μείνει σταθερός στα όσα δίδαξε Ο Θεάνθρωπος και δεν παρεκτραπεί άπο την αλήθεια του Ευαγγελίου Του, όχι μόνο θα πορεύεται στη σωτηρία του, αλλά θα εισέλθει μέσα στη χάρη και θα τρέφεται συνεχώς άπό τον ουράνιο άρτο και το ποτήριο της ζωής που είναι ο Ίδιος Ο Κύριός μας.
    Αυτή τη σταθερότητα της πίστεώς μας την έχουν εξασφαλίσει οι Θεοφόροι Πατέρες, οι οποίοι με την Αγία ζωή τους και τη σοφία τους έχουν καταγράψει στην παράδοση της Έκκλησίας μας όλο το ανόθευτο περιεχόμενο της διδασκαλίας των Αγίων Προφητών και Αποστόλων, καθώς και των Θείων Λόγων Του Ευαγγελίου Του Χριστού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s