Φτάσαμε στην παρακμή γιατί το «δεν πειράζει» έγινε σημαία μας.

Ζούμε σε μία χώρα που κατά τ’ άλλα, οι ρίζες της είναι βαθιά ριζωμένες στο χώμα. Θρησκεία, αξίες, ιδανικά, παράδοση και πολιτισμός που όμως, καταπατήσαμε (σιγά – σιγά και σταθερά) και κάποιοι εναπομείναντες, παλεύουμε, να κρατήσουμε ακόμα ζωντανά.

Φτάσαμε στην παρακμή γιατί το «δεν πειράζει» έγινε σημαία μας. Χρόνια τώρα, «έλα μωρέ, τι έγινε… δεν πειράζει» για το ένα, για το άλλο και για τα χίλια μύρια. Δεν πειράζει, κάν’ το, το κάνουν όλοι. Δεν πειράζει η γύμνια, δεν πειράζει η αμαρτία, εν τέλει, δεν πειράζει ο σοδομισμός..

Η ηθική μαράζωσε. Μοιάζει να πέθανε. Σάπισε η κοινωνία μας. Το προσωπικό συμφέρον πάνω απ’ όλα. Ακόμα κι αν έχει να κάνει με τον θάνατο του συνανθρώπου μας. Των ίδιων μας των παιδιών. «Μην το κρατήσεις το παιδί, θα έχετε έξοδα. Δυσκολίες.. δεν είστε έτοιμοι για γονείς…», περιτυλιγμένοι φόνοι στο ψευτόχαρτο της φιλαυτίας και του μηδενισμού.

Ο άνθρωπος άφησε την ψυχή του να ζαρώσει. Έκρυψε τον αυτοέλεγχο μέσα στα έγκατα της υπάρξεώς του και αρρώστησε. Νευρασθένειες παντού, ψυχολογικά… γέμισε ο ντουνιάς με ανθρώπους μη σκεπτόμενους. Έτοιμους ανά πάσα ώρα και στιγμή για καυγά, για πόλεμο. » Ο θάνατός σου η ζωή μου» ένα πράμα. Πέτρα τα συναισθήματα, σχέσεις άσχετες από συσχετισμό, «αγάπη» λίγων δευτερολέπτων.
Σπίτια ανθρώπων της Εκκλησίας, που επιτρέπουν τις παράνομες σχέσεις των παιδιών τους. Δεν πειράζει, παλικάρι είναι. Νέος είναι, άσ’ τον να χαρεί την ζωή του! Άσε την να έχει εμπειρίες…

Το «δεν πειράζει» μας βγήκε ξινό. Η κατάσταση της πατρίδας μας, η παρακμή που ζούμε, είναι πρωτίστως πνευματική. Η κατρακύλα ξεκινάει πάντα από τα έσω προς τα έξω. Πρώτα η σκέψη, μετά η πράξη και μετά οι συνέπειες.

Κάποιος άγιος κάποτε είχε πει, ότι αν υπάρχει έστω κι ένας θερμά προσευχόμενος σε μια πόλη, αποκτά πρόσωπο μεσιτείας στον Θεό, όλη η συνοικία του. Ας επιστρέψουμε στις ρίζες μας καλοί μου άνθρωποι. Ας γυρίσουμε πίσω να βρούμε τις αρχές μας και τις αξίες μας. Ποτέ δεν είναι αργά, αλλά στο τώρα κρύβεται όλη η δύναμη. Η εξομολόγηση μας περιμένει όλους, είναι μέγα Μυστήριο. Είναι ώρα να λευκάνουμε την στολή της ψυχής μας και να ξεκινήσουμε από την αρχή τον αγώνα…

π.Ιωάννης

Προσκυνητής

2 thoughts on “Φτάσαμε στην παρακμή γιατί το «δεν πειράζει» έγινε σημαία μας.

  1. Μήπως να πάμε στους μισθωτούς παπάδες του Ιερωνύμου και του Αγίου Δημητρίου Όπλων-κατω Πατησίων;;; εκεί δίπλα στα ΚΤΕΛ της Λιοσίων… κρίμα για την ιστορική εκκλησία που εθαυματουργησε το 1821 ο Αη Δημήτρης

  2. Το εξαιρετικό σχόλιο του π. Ιωάννη αποτυπώνει τη διαχρονική επικαιρότητα της ανθρώπινης δραστηριότητας στον κόσμο όπως αυτή διατυπώνεται στο βιβλίο του Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης «Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ», και επαναλαμβάνεται στην ομιλία του μακαριστού επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη «ΝΙΤΣΕΒΩ!»:

    Το ελεγκτικό αυτό κήρυγμα είναι διαχρονική (έμφαση στο διαχρονική) πατερική διδαχή (consensus patrum) όπως διατυπώνεται από τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης (Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης, Ρ.G. 44,1249) ως παρέκκλισις από την αλήθεια:

    «Ἡ ἐν ὀλίγω τῆς ἀληθείας παρατροπή τῆ ἀσεβεία τήν πάροδον δέδωκε».
    (η παραμικρή παρεκτροπή από την αλήθεια, έχει σαν αποτέλεσμα και συνέπεια την ασέβεια)

    Ποιο το καθήκον του Ορθοδόξου Χριστιανού; Η επιταγή της Σοφίας Σειράχ (και σύνθημα του μακαριστού επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη):

    Σοφ. Σειρ. 4,28: ἕως τοῦ θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσει ὑπὲρ σοῦ.
    (Μέχρι της τελευταίας σου αναπνοής να αγωνίζεσαι δια την αλήθειαν και ο Κυριος θα πολεμήση μετά σου και υπέρ σου.)

    Ειδικά σήμερα που η πλειοψηφία των σημερινών ιεραρχών και κληρικών βλασφημά αυτό που έχει κληθεί να υπηρετήσει! Για αυτούς ο Μ. Βασίλειος γράφει (Ἐπιστολή ΣΜ, Νικοπολίταις Πρεσβυτέροις, 2-3 PG 897 Α):

    «Ὁ Ἰούδας πού προτίμησε νά πεθάνη στήν ἀγχόνη παρά νά ζεῖ στήν ντροπή, ἀποδείχθηκε προτιμότερος ἀπ’ αὐτούς πού στίς μέρες μας στέκουν χωρίς ντροπή ἀπέναντι στήν γενική κατακραυγή καί σχετίζονται ἀναίσχυντα μέ τά αἰσχρά. Μονάχα μή ἐξαπατηθεῖτε ἀπό τίς ψευδολογίες τους ὅταν διακηρύττουν ὀρθότητα πίστεως. Τέτοιοι ἄνθρωποι εἶναι Χριστέμποροι, καί ὄχι Χριστιανοί, καθόσον πάντα προτιμοῦν ἐκεῖνο πού τούς βολεύει στόν παρόντα βίο ἀπό τό νά ζοῦν σύμφωνα μέ τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου»

    Για τους παρόμοιους της εποχή του ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης γράφει (P.G. 99, 1337 C):

    «Ὦ τῆς πωρώσεως! ὦ τῆς θεομαχίας! Χριστός ἤρνητο … ἐπίσκοποι περιορίζοντο καί ἡγούμενοι ταυτοπαθοῦντες… μοναχοί καί μονάζουσαι, λαϊκοί καί λαϊζουσαι…, οἱ μέν τυπτόμενοι, οἱ δέ φρουρούμενοι, ἄλλοι λιμοκτονούμενοι, ἕτεροι ξεόμενοι, ἄλλοι θαλαττευόμενοι … ἕτεροι θανατούμενοι… καί σύ, ὦ τρισάθλιε, ἐαλωκώς τῆ ψυχοφθόρω κοινωνίᾳ, καί μένων εἰς τό ὀλετήριον, ἐπ΄ ἅν οὕτως, ἀλλ’ οὐ μοναστήριον, λέγεις εὖ ἔχειν… Ποῖον δέ καί διεσώσω ναόν, τόν ναόν τοῦ Θεοῦ, μιάνας σεαυτόν; Τίνας δέ καί ἀδελφούς ἐφυλάξω, διεφθορότας τῆ ὀλεθρίᾳ σου κοινωνία, κἄν ἐν βρώμασι; σκάνδαλον τοῦ κόσμου, ὑπόδειγμα ἀρνήσεως, προτροπή ἀπωλείας, σάρξ ἀλλ’ οὐ πνεῦμα, σκοτήρ, ἀλλ’ οὐ φωστήρ. Ταῦτα αὐτή ἡ ἀλήθεια βοᾶ πρός τούς οὕτως ἀσεβοῦντας΄ οὕς εἰ μή μετανοήσουσιν ἐπιλέγειν οὕτως ἄθεα, οὐ χριστιανούς ἡγητέον»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s