Ανάγκη στήριξης των διωκόμενων κληρικών και λοιπών Χριστιανών και ως μέσο σωτηρίας.

Ελευθέριου Κρητικού, θεολόγου
Υπ. ΜΔΕ Πατρολογίας, Εκκλησιαστικής Γραμματείας & Δογματικής

«Ὁ καιρός γάρ ἐγγύς ἐστιν. Ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καί ὁ ρυπαρός ρυπαρευθήτω ἔτι, καί ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι», διαβάζουμε στο βιβλίο της Αποκάλυψης (κβ΄, 11). Υπάρχει ένας δυναμικός χαρακτήρας, μία κλιμάκωση, στην κάθε κατηγορία, την οποία αναφέρει ο ανωτέρω στίχος. Δυστυχώς, όσον αφορά στην εκκλησιαστική κατάσταση, μεγάλος αριθμός ιεραρχών παρατηρείται να προοδεύει όχι στο αγαθό, αλλά τουναντίον να εκπίπτει από το ύψος του αρχιερατικού αξιώματος και των υψηλών πνευματικών καταστάσεων, που αυτό προϋποθέτει, στο βάραθρο της αμαρτίας και των συνεπαγομένων αυτής. Πληροφορούμαστε ότι όσοι κληρικοί επεθύμησαν να τηρήσουν το ορθόδοξο δόγμα της ανάστασης του Κυρίου και να τελέσουν κατά την Κυριακή ημέρα την τελετή της ανάστασης και τη θεία λειτουργία, διώκονται από τους επισκόπους τους. Μάλιστα, η ΔΙΣ μέμφεται τους κατά πάντα ορθοδοξότατους και ηθικότατους σεβασμιωτάτους ιεράρχες Κυθήρων και Αιτωλίας, επειδή τήρησαν την ιερά παράδοση.

Μια ομάδα επισκόπων, οι οποίοι δεν επιθυμούν να είναι και ουσιαστικά επίσκοποι, γκρέμισαν και γκρεμίζουν οτιδήποτε μάς παρέδωσαν οι άγιοι πατέρες μας. Καταστρατηγούν τους ιερούς κανόνες και τις αποφάσεις των οικουμενικών Συνόδων. Τι είναι άραγε αυτό που τους υποκινεί να ενεργούν τόσο απροκάλυπτα και άφοβα; Πολλά μπορούν να ειπωθούν. Αυτό το οποίο όμως μπορούμε να πούμε με πάσα βεβαιότητα είναι ότι εμφορούνται από μια λανθασμένη εκκλησιολογία. Έχουν πρότυπό τους το παπικό αλάθητο και την παπική τυραννία.

Εκκινώντας, λοιπόν, από την λανθασμένη εκκλησιολογία, η οποία τους επιτρέπει την δεσποτοκρατία, αδικούν και διώκουν τους παραδοσιακούς και ορθόδοξους κληρικούς, αλλά και λαϊκούς, οι οποίοι αντιτάσσονται σθεναρά στα δόλια σχέδιά τους. Αφέθηκαν τα πράγματα να φθάσουν εδώ που έφθασαν, διότι δεν δημιουργήθηκε ισχυρή αντίσταση από κλήρο και λαό. Έφθασε όμως καιρός η των πνευματικών και ομολογητικών αγώνων αρχή. Οφείλουν οι λαϊκοί, ως μέλη της Εκκλησίας, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Οφείλει το πλήρωμα της Εκκλησίας να υπερασπισθεί τους διωκόμενους ποιμένες του και πνευματικούς αδελφούς του. Έστω και αν οι διώκτες είναι αρχιερείς ή και ολόκληρη η σύνοδος.

Χρειάζεται ο λαός να εκδιώξει τη δειλία και να εφοδιασθεί με θάρρος και ανδρεία. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει να διαμαρτυρόμαστε για τις αδικίες· «Ὅταν οὖν τι παράνομον γένηται, μηδεὶς ἔστω νωθής, ἀλλὰ πυρὸς θερμότερος, καὶ τῶν ἀδικουμένων μὴ ἔλαττον ἀλγείτω, καὶ οὔτω τὰ πλείονα στήσεται τῶν κακῶν»1. Δηλαδή, όταν γίνει κάτι το παράνομο, κανείς να μην παραμένει νωθρός και αδιάφορος, αλλά να γίνεται θερμότερος από τη φωτιά και να μην πονάει λιγότερο από εκείνους που αδικούνται και έτσι θα σταματήσουν τα περισσότερα από τα κακά. Και πάλι θα πει: «οὐ θρηνεῖν μόνον τὰ κακῶς γινόμενα, ἀλλὰ καὶ διορθοῦν δεῖ»2, που σημαίνει δεν πρέπει να θρηνούμε μόνο για όσα κακά συμβαίνουν, αλλά και να τα διορθώνουμε.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τον Πιλάτο, ο οποίος είχε καλή διάθεση απέναντι του Χριστού. Κατάλαβε ότι οι Ιουδαίοι παρέδωσαν στα χέρια του τον Ιησού από φθόνο και γι’ αυτό δεν ήθελε να τον καταδικάσει. Προσπάθησε εναγωνίως να σώσει τον Χριστό από την καταδίκη σε θάνατο, αλλά τελικά υπέκυψε στο να καταδικάσει τον Χριστό. Ο Πιλάτος παρότι είχε καλή διάθεση καταδικάζεται, διότι κυριεύθηκε από δειλία. Φοβήθηκε να μην χάσει τη θέση του. Δεν έδειξε ανδρείο φρόνημα και σθεναρή αντίσταση έως τέλος και γι’ αυτό κολάσθηκε. Κατανοούμε επομένως, ότι δεν αρκεί να έχουμε καλή πρόθεση, αλλά όταν αδικείται κάποιος -και πολύ περισσότερο όταν αδικείται και διώκεται για το όνομα του Χριστού- οφείλουμε να τον υπερασπισθούμε γενναίως, για να μην συγκαταλεχθούμε στους αδικούντες αυτόν και διώκτες αυτού.

Κατά την ημέρα της τελικής κρίσης, και με βάση τα όσα λέει το αδιάψευστο στόμα του Κυρίου Ιησού, θα ακούσουν οι εκ δεξιών του Κυρίου: «ελάτε εσείς που είσθε ευλογημένοι από τον Πατέρα μου, λάβετε ως κληρονομία τη βασιλεία, που έχει ετοιμασθεί για εσάς αφ’ ότου θεμελιωνόταν ο κόσμος. Σάς ανήκει η κληρονομία αυτή, διότι ήμουν αδικούμενος και με υπερασπισθήκατε». Τότε θα αποκριθούν σε αυτόν οι δίκαιοι και θα πουν: «Κύριε, πότε σε είδαμε αδικούμενο και σε υπερασπισθήκαμε;» Και θα αποκριθεί ο βασιλεύς και θα τους πει: «αληθινά σας λέγω, ότι κάθε τι που κάματε σε έναν από τους άσημους και μικρούς αδελφούς μου, το κάματε σε εμένα». Τότε θα πει και σε εκείνους, που θα είναι στα αριστερά του: «Σεις που από τα έργα σας γίνατε καταραμένοι, πηγαίνετε στο πυρ το αιώνιο, που έχει ετοιμασθεί για τον διάβολο και τους αγγέλους του. Διότι ήμουν αδικούμενος και δεν με υπερασπισθήκατε. Τότε θα αποκριθούν σε αυτόν και αυτοί και θα πουν: «Κύριε, πότε σε είδαμε αδικούμενο και δεν σε υπερασπισθήκαμε;» Και θα αποκριθεί ο βασιλεύς και θα τους πει: «αληθινά σας λέγω, ότι κάθε τι που δεν κάματε σε έναν από τους άσημους και μικρούς αδελφούς μου, ούτε σε εμένα το κάματε»3.

Όσοι, λοιπόν, είμαστε χριστιανοί και πονούμε την Εκκλησία του Χριστού ας δημιουργήσουμε αντίσταση. Ήδη το επόμενο που προετοιμάζεται είναι η επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα και ο κοινός εορτασμός του Πάσχα με τους παπικούς το 2025. Και πόσα άλλα θα προηγηθούν αυτών… Το ποίμνιο στις κατά τόπους μητροπόλεις μπορεί και οφείλει να διαμαρτύρεται για τις αντικανονικές πράξεις με κάθε θεμιτό τρόπο και μέσο. Με δημοσιεύσεις άρθρων και επιστολών. Με ειρηνικές διαδηλώσεις έξω από τα επισκοπία και τις μητροπόλεις. Προπάντων δε με την αποστροφή τους και τη διακοπή κοινωνίας με τους αιρετίζοντες επισκόπους. Ίσως να μην είναι υπερβολικό, εάν ισχυρισθούμε, ότι δημιουργούμε αντίσταση σε πράκτορες θανάτου -πνευματικού, αφού οδηγούν το ποίμνιο σε σκοτεινά μονοπάτια μακράν του καθαρού ευαγγελικού και θεολογικού λόγου. Ειρηνική μεν αντίσταση, αλλά ισχυρή! Ας αποτινάξουμε την δειλία. Ο απόστολος Παύλος λέει: «οὐκ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς Πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως» (Τιμ. Β΄, α΄, 7). Στο βιβλίο της Αποκάλυψης οι δειλοί ονομάζονται και άπιστοι, διότι λιποτακτούν, προδίδουν τον αγώνα. Αυτούς δε σιχαίνεται ο Θεός. «Τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις…τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ ἐν πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος» (Αποκ. κα΄, 8).

Ας σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, μιμούμενοι τους αγίους ομολογητές της πίστεώς μας. Ας μην αδιαφορήσουμε και ας στηρίξουμε τους γνήσιους ποιμένες μας και τους πνευματικούς αδελφούς μας. Σήμερα αυτοί, αύριο εμείς.


1. Εἰς Ψαλμ. ρλδ΄ 5, PG 55, 394.

2. Ἐπιστ. Α΄, Ἰννοκεντίῳ, ἐπισκόπῳ Ρώμης, 2, PG 52, 532.

3. Πρβλ. Ματθ. κε΄, 31-46.

10 thoughts on “Ανάγκη στήριξης των διωκόμενων κληρικών και λοιπών Χριστιανών και ως μέσο σωτηρίας.

  1. Όλοι μαζί να στηρίξουμε τους νέους αγωνιστές της Πίστεως!
    Μπράβο αγαπητέ Ελευθέριε για όλα τα παραπάνω!

  2. Βυζάντιο και κορώνα ιός
    αν όλος ο πλανήτης ηταν μία Ορθόδοξη Χριστιανική αυτοκρατορία, οι άρχοντες και η Εκκλησία θα μας έλεγαν να ζουμε ασκητικά, να μη ξοδεύουμε πολλά χρήματα, πολλή ενέργεια κλπ., διότι αυτό προβλέπει η Ορθόδοξη ηθική και ασκητική.
    σήμερα, επειδή η αυτοκρατορία δεν ειναι σε Ορθόδοξα χέρια, μας συμπεριφέρονται σαν ζωα.
    εάν ο σκοπός τους ειναι η οικονομία, να ξοδεύουμε λιγότερα, τότε μπορουμε να ανεχθουμε τα μέτρα τους, έστω και με δυσφορία ή αντιστεκόμενοι όσο μπορουμε, ο καθένας με τον τρόπο του.
    εάν, όμως, ο σκοπός τους ειναι να μας δολοφονήσουν, τότε πρέπει να ζηταμε την βοήθεια του Θεου και να αποφεύγουμε, όσο μπορουμε, τα τεστ, τα εμβόλια και τα νοσοκομεια.
    να δώσει ο Θεός να μη μας ρίξουν ΕΜΠΟΛΑ (ειδος κορώνα -ιου που σκοτώνει) και να μη μπουμε στο νοσοκομειο και «παμε» βάσει πρωτοκόλλου στη μεθ, στη διασωλήνωση και πρόωρα στην άλλη ζωή…
    παράλληλα με την πνευματική ζωή πρέπει να δουλεύει και το μυαλό μας με καλή πονηριά…

  3. Ο κόσμος δεν ξέρεις τι και ποιόν να υπερασπιστεί. Οι ίδιοι οι καλοί κατά τα άλλα ιεράρχες, μη αφουγκραζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια τις δόλιες κινήσεις των οικουμενιστών,άφησαν τον κόσμο απροειδοποίητο, ακατήχητο, ανίδεο εντελώς περί των κακοδοξιών που υιοθέτησαν οι «αδερφοί» τους συνεπίσκοποι, τώρα είναι αργά να τον παρακινήσουν για οτιδήποτε.
    Πως να το κάνουν; να το κάνουν
    εναντίον»των ως χθες καθόλα σεβασμιότατων αδερφών τους; με τους οποίους συναντιόταν, συζητούσαν και στο τέλος αγγαλιάζονταν; να το κάνουν κατά των ιδεών τους; ως χθες συμφωνούσαν από κοινού.
    Άφησαν τόσα χρόνια τον κόσμο να θεωρεί αυτούς τους φαύλους ως την εκκλησία,αλλά και ως «αδερφούς», πίσω από την συναδερφικη αλληλεγγύη δεν έλεγξαν ποτέ και καμιά πράξη τους, πολύ χειρότερα δεν στάθηκαν ως επίσκοποι και δεν γνωστοποίησαν την διαφαινόμενη εκτροπή στην πίστη που αυτοί θα προκαλούσαν.

  4. Άραγε,αν εκδιωχθούν και παυθουν από την Διδακτορική Σύνοδο ,οι 2 ευλαβείς και ομολογητές Επισκοποι Κυθήρων και Αιτωλίας θα μπορούν ως αδιρητη Εκκλησιαστική ανάγκη μαζί με τον Σεβ.Αμβροσιο (άρα πλέον 3 Επισκοποι/ να προβούν σε Χειροτονίες και άλλων Επισκόπων προκειμένου να δωθεί συνέχεια στην Ορθόδοξη Εκκλησιαστική ζωή και να έχει κάπου να ακουμπήσει και να ακολουθήσει το προδομένο ποίμνιο;

    • Άραγε φαντάζεστε μετά απο αυτό να τους αποκαλεί αυτούς η διοικούσα Εκκλησία <ΠΑΛΑΙΟΠΑΣΧΑΛΙΤΕΣ>? απλά < ἐπειδή τηροῦν καί σέβονται τό Τυπικόν καί τήν μακραίωνα Ἐκκλησιαστικήν Παράδοσιν, ἀντί νά λάβουν τόν ἔπαινον καί τά συγχαρητήρια τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας μας.>οπως πολύ ορθόδοξα γράφει στην επιστολή του ο Κυθήρων Σεραφείμ? «οὐδέν ἄτοπον ἔπραξαν … τί γάρ κακόν ἐποίησαν;» οπότε παμε για Παλαιοημερολογιτικό Νο 2…
      Αλλά ούδεν κακόν αμιγές καλού,κόσκινο είναι η φάση,δεν βαρεθήκατε τόσα χρόνια υποκριτική,δόλια,καρκινική συμπόρευση ,ενώσει εν τη ποικιλία που είπε και ενας Ιεράρχης,με τους Οικουμενιστές?
      Ο Θεός να δώσει μετάνοια ,κάθαρση και φωτισμό ,γιατι δεν έχετε ίδεα για το πόσο πονηροί και μεθοδικοί είναι οι πολέμιοι του Χριστου.
      Αλλα,ει ο Θεός μεθ ημών,ουδείς καθ ημών!!

      • Η ιστορία έχει την τάση να επαναλαμβάνεται γιατί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν.
        Εξάλλου, γιατί να μην κάνουν το ίδιο που έκαναν και την προηγούμενη φορά οι αιρετικοί ρασοφόροι της Ελλάδας; Αφού την τελευταία φορά μια χαρά πέτυχαν τους σκοπούς τους. Το ημερολόγιο το άλλαξαν, τις επισκοπές τις κατέλαβαν, το πιο θερμό κομμάτι του ποιμνίου που αντιδρούσε το ξεφορτώθηκαν, τον οικουμενισμό τον εισήγαγαν παντού (από τις επισκοπές και τα πανεπιστήμια, έως τους ανίδεους πιστούς), τα λειτουργικά κείμενα τα άλλαξαν, τα αναθέματα τα κατήργησαν, την κατήχηση την κατήργησαν, τους Ιερούς Κανόνες τους κατήργησαν, τις αιρετικές συνάξεις τους τις ονόμασαν «Αγίες και Μεγάλες Συνόδους της Ορθοδόξου Εκκλησίας», με όλους τους αιρετικούς και αλλοθρήσκους γίναν κολλητάρια και συλλειτουργοί! Και όλα αυτά χωρίς να ανοίξει ρουθούνι! Τι άλλο θέλουν;
        Και πως θα τα κατάφερναν όλα αυτά, αν δεν είχαν την «ρετσινιά» του παλαιοημερολογίτη και τους ακραίου που είναι εκτός Εκκλησίας, για να κολλάνε σε όσους αντιδράνε;

      • Κύριε Μήτσο, δεν είναι αιρετικοί, αιρετίζοντες είναι. Αιρετικοί θα είναι αφού καταδικαστούν από Οικουμενική Σύνοδο.

      • Καλά τα λες Φαίη, λέγοντας ότι είναι αιρετίζοντες, αλλά θα απαντούσα τα εξής για αντίλογο:

        1) Αν ήμασταν σε εποχές Οικουμενικών Συνόδων, οι εν λόγω κύριοι θα είχαν καταδικαστεί εκατό φορές μέχρι τώρα, με κατεπείγουσες διαδικασίες, και χωρίς ιδιαίτερη σκέψη. Δεν μιλάμε για σύνθετα θεολογικά ζητήματα εδώ πέρα. Αυτοί έχουν καταργήσει τα πάντα από αυτά που έχουν ορθόδοξες ρίζες και έχουν υιοθετήσει ότι αιρετικό και συνοδικώς καταδικασμένο υπάρχει!

        2) Την Οικουμενική Σύνοδο που θα τους καθαιρέσει, δεν υπάρχουν άτομα για να την στελεχώσουν. Πως θα γίνει η καταδίκη; Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι θα γίνει κάτι τέτοιο. Ο Θεός ο ίδιος θα τους καθαιρέσει με αιματηρές καταστάσεις.

        3) Και το κυριότερο: Σε περίπτωση που γίνει Σύνοδος, αλλά δεν τους καταδικάσει, τότε εγώ θα θεωρήσω και την Σύνοδο αιρετική. Σε πολλά μπορεί να πλανώμαι, αλλά τέτοια πλάνη ώστε να βλέπω τα άσπρα ως μαύρα δεν νομίζω πως έχω, ειδικά όταν όλα φαντάζουν μαύρα. Επομένως, ποιος ο λόγος να μιλώ για αιρετίζοντες; Στην συνείδησή μου είναι ήδη καταδικασμένοι, καθαιρεμένοι, εκτός Εκκλησίας, και παραδομένοι στα δαιμόνια. Αυτό το τελευταίο εξηγεί και πλήρως την τρελή συμπεριφορά τους.

  5. Το «να στηρίξουμε» είναι απλά μια φράση.
    Και η στήριξη που προτείνεται δεν με ικανοποιεί γιατί δεν φαίνεται να προσφέρει αρκετά.
    Επίσης, ο καθένας ότι του καπνίσει θα κάνει;
    Δε θα πρέπει να κάνουμε κάτι συντονισμένα, πέρα των μεμονωμένων ατομικών πράξεων;
    Πιθανότατα και με την άδεια/ευλογία των εν λόγω αρχιερέων;

    Το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε.
    Να στείλουμε λεφτά δεν βοηθάει κάπου.
    Να αλλάξουμε μυαλά στους ρασοφορεμένους λύκους της Ελλάδας δεν μπορούμε.
    Να λειτουργούμαστε στους άξιους ιεράρχες, δεν μπορούμε να το κάνουμε όλοι, γιατί είμαστε μακριά.

    Θα μπορούσαμε να στείλουμε επιστολή στους ρασοφορεμένους λύκους της Ελλάδας με υπογραφές ή μια συλλογή υπογραφών που θα στρέφεται εναντίων κυβέρνησης και αιρετικού ιερατείου, αλλά δεν ξέρω αν θα βοηθήσει αρκετά.

    Αυτό που θα ήθελα να κάνω εγώ, είναι να στείλω μια επιστολή σε ΟΛΕΣ τις τοπικές Εκκλησίες, λέγοντας πως είμαι όμηρος μια αιρετικής ρασοφορεμένης συμμορίας, στερούμενος δια της βίας ορθοδόξου τοπικού ποιμενάρχη, με τους πραγματικούς ποιμενάρχες και ποιμένες να είναι είδος προς εξαφάνιση στην χώρα μου γιατί διώκονται άγρια και βάναυσα, και ζητώντας σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου που θα καθαιρέσει όλους όσους καταπάτησαν έστω και έναν Ιερό Κανόνα της Εκκλησίας ή δίδαξαν αίρεση ή είχαν κοινωνία με αιρετικούς ή σχισματικούς, σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες. Και ας μη μείνει ούτε ένας ακαθαίρετος στην Ελλάδα.

    Ίσως να έκανα και κάτι άλλο, που είναι επικίνδυνο, τρελό και ματαιόπονο:
    Να έστελνα επιστολή στην εκάστοτε κυβέρνηση, λέγοντας πως η τωρινή ιεραρχία δεν έχει καμιά σχέση με την Εκκλησία, και επομένως η περιουσία που παρανόμως κατέχει δεν της ανήκει. Και θα ζητούσα δέσμευση και «πάγωμα» της περιουσίας αυτής, μέχρις ότου τελειώσουμε με τις καθαιρέσεις και την κάθαρση και μέχρι να καθοριστεί συνοδικά (από Οικουμενική Σύνοδο) ποια είναι η Εκκλησία στην οποία ανήκει η περιουσία. Οι απλοί ιερείς ας πληρώνονται από την ενορία τους μέχρι τότε – ίσως έτσι αρχίσουν να μη φοβούνται και για τον μισθό τους. Γιατί, δεν ξέρω πως είναι κατοχυρωμένη αυτή η περιουσία νομικά, αλλά σίγουρα δεν ανήκει σε αυτά τα αιρετικά άτομα. Και θα ήθελα να δω πόσο γερή είναι η συμμαχία των αντίχριστων της πολιτικής με τους αντίχριστους του ιερατείου. Μήπως θα έκοβαν οι πολιτικοί τον μισθό τον κληρικών για να τον δώσουν στους ψηφοφόρους τους, ώστε να κρατήσουν την καρέκλα τους άλλη μια μέρα;

    Φυσικά, αν τα κάνω αυτά μόνος μου δεν πρόκειται να γίνει τίποτα.
    Γι΄ αυτό αναρωτιέμαι να υπάρχουν και άλλοι τρελοί !

    Εκτός κι αν έχετε καλύτερες ιδέες.
    Πάντως αυτοί αποθρασύνονται μέρα με την μέρα περισσότερο, όσο βλέπουν ότι δεν αντιδράμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s