«Ἡ σημασία τοῦ Πνευματικοῦ στόν σύγχρονο διωγμό» Συνέντευξη μέ τόν π. Σάββα Ἁγιορείτη (2/4)

Το Α’ μέρος, «Περί τῆς δῆθεν μετάδοσης ἱοῦ στόν Ἱερό Ναό» ΕΔΩ.

Κύριος Ιησούς Χριστός

2 thoughts on “«Ἡ σημασία τοῦ Πνευματικοῦ στόν σύγχρονο διωγμό» Συνέντευξη μέ τόν π. Σάββα Ἁγιορείτη (2/4)

  1. Πῶ! Πῶ! Απὸ ἔκπληξη σὲ ἔκπληξη μας ὁδηγεῖτε! Σᾶς εὐχαριστοῦμε πολὺ κι ἐσᾶς καὶ τὸν π. Πέτρο καὶ τὸν π. Σάββα φυσικά!

  2. Πάτερ Σάββα, οι χειρότεροι άνθρωποι που έχω γνωρίσει την ζωή μου ήταν άνθρωποι με πνευματικό και «της Εκκλησίας». Δεν ξέρω πως τα έχετε καταντήσει έτσι τα πράγματα, αλλά νομίζω πως η χαζομάρα του να βάζεις τον πνευματικό σου να αποφασίζει για πράγματα της ζωής σου, χωρίς να έχει καν τα απαιτούμενα δεδομένα για την λήψη κάποιας απόφασης (πολλές φορές έχοντας και λάθος δεδομένα λόγω παραπλάνησης), έχει ξεφύγει κατά πολύ. Και είναι χίλιες φορές προτιμότερο να ενεργεί κάποιος με βάση την συνείδησή του, παρά με βάση τις συμβουλές κάποιου νυχτωμένου και ποτισμένου στα ψέματα πνευματικού. Τουλάχιστον, να μην έχεις την σκέψη πως ότι κάνεις το επικροτεί κάποιος πνευματικός και να κοιμίζεις την συνείδησή σου…

    Οι πνευματικοί είναι για εξομολόγηση, για επιτίμια, και για να παίρνεις γενικές πνευματικές κατευθύνσεις. Ούτε για να λαμβάνουν αποφάσεις για εσένα είναι, ούτε για να βοηθούν σε βιοτικά θέματα είναι, ούτε για να αποφασίζουν πως θα εκφράσεις την πίστη σου στον Θεό, ούτε για να σου λένε πως και πόσο θα προσεύχεσαι, ούτε για να ακούνε ψέματα και μισές αλήθειες.

    Όσο για το παραλληλισμό του πνευματικού με τον γιατρό, είναι πολύ πετυχημένος γιατί, ακριβώς όπως μερικοί δεν πατάνε στον γιατρό εκτός κι αν πρόκειται να πεθάνουν σε λίγες ώρες, έτσι και μερικοί δεν πατάνε σε πνευματικό. Είτε γιατί δεν κανείς δεν τους είπε ότι αυτό είναι αναγκαίο, είτε γιατί δεν υπάρχει πνευματικός στην περιοχή τους και κανείς δεν ψάχνει να βρει έναν, είτε γιατί δεν αρέσκονται να ανοίγουν την ψυχή τους σε άτομα που δεν έχουν αγάπη, είτε γιατί δε θέλουν να είναι ένα νούμερο σε μια ουρά εξυπηρέτησης χωρίς καμία προσωπική σχέση, ακριβώς όπως γίνεται και σε μια τράπεζα. Και η δική μου εμπειρία είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι καλύτεροι. Χίλιες φορές καλύτεροι μάλιστα. Το γιατί δεν το ξέρω, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Ας ελπίσουμε ότι ο Θεός θα τους συγχωρέσει τις ανεξομολόγητες αμαρτίες κάπως, είτε με εξομολόγηση πριν πεθάνουν, είτε κάπως αλλιώς.

    Για να μη μιλήσουμε και για την πνευματικότητα των «πνευματικών», που τώρα με τα κολυμπάρια, τα ουκρανικά και τις διακοπές μνημονεύσεως, έχουν γίνει μόνοι τους και μεταξύ τους μαλλιά κουβάρια… Τι να τον κάνω εγώ τον τίτλο του πνευματικού που έχεις, αν κακολογείς αυτούς που έκαναν αποτείχιση ή που καταφέρονται εναντίων του Φατριάρχη και αιρεσιάρχη Κωνσταντινουπόλεως; Τι να τον κάνω τον τίτλο, όταν για την αγάπη κάποιου αιρετικού και κολασμένου αδικείς κατάφωρα και τιμωρείς ένα ολόκληρο έθνος ορθοδόξων (Ουκρανοί ορθόδοξοι); Τι να τον κάνω εγώ τον τίτλο, όταν οι ξεφτυλισμένοι ρασοφόροι του Φαναρίου έχουν αποδομήσει εντελώς την πίστη και εσύ κάνεις την πάπια;

    Και να το θέσω και αλλιώς: Βλέποντας το ανύπαρκτο πνευματικό ύψος της συντριπτικής πλειοψηφίας των πνευματικών (αλλά και επισκόπων, μητροπολιτών, και δεν συμμαζεύεται…) της Ελλάδος, που έδωσαν εξετάσεις με κολυμπάρια, με ουκρανικά, με ΠΣΕ, με κλείσιμο ναών, κ.α., και έπιασαν πάτο ή αρνητική βαθμολογία, που βρίσκονται αυτοί οι πνευματικοί οδηγοί που μας παρακινείτε να ψάξουμε; Τους έχουν ποτίσει κάνα ναρκωτικό και γι’ αυτό δεν φαίνονται, ούτε ακούγονται; Ή μήπως απλά δεν υπάρχουν, εκτός ΙΣΩΣ από κάνα-δυο ιερείς που έκαναν διακοπή μνημόνευσης και αποτείχιση και όλοι οι λυσσασμένοι «χριστιανοί» τους αποκαλούν ακραίους. εκτός Εκκλησίας, και τους αποφεύγουν λες και είναι λεπροί;

    Ο Χριστός είπε ότι η αγάπη μεταξύ των χριστιανών θα είναι το σημάδι στους αλλόπιστους, ότι είναι δικοί Του μαθητές. Αν η παντελής ανυπαρξία αγάπης στους εκκλησιαστικούς κύκλους σήμερα δεν είναι απόδειξη ότι ο Θεός μας έχει εγκαταλείψει εντελώς, δεν ξέρω τι είναι. Και μιλάω από προσωπικές εμπειρίες, αλλά και από τον πασιφανή διχασμό μεταξύ των ορθοδόξων γενικότερα. Το καλύτερο που μπορείς να ελπίζεις σήμερα από αυτούς τους κύκλους είναι να έχεις έναν άνθρωπο να λες ένα «γεια». Πολλές φορές, ούτε και αυτό είναι εφικτό, ή δεν είναι ειλικρινές και αγαπητικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s