Η χρησιμότητα των άκρων στην επιβολή του παπικού επισκοποκεντρισμού.

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου σε άρθρο του με τίτλο «Τά δύο ἄκρα, κατά τόν ἅγιο Παΐσιο, καί τά ζιζάνια», χρησιμοποίησε την παραβολή των ζιζανίων όπου ο Κύριος ζήτησε να μην ξεριζωθούν τα ζιζάνια που φύτρωναν δίπλα στα στάχυα αλλά να αφεθούν μέχρι την ώρα του θερισμού (την ώρα της τελικής κρίσης). Παρέθεσε μετά τις ερμηνείες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και του Αγίου Θεοφυλάκτου για αυτήν την παραβολή και κατόπιν έγραψε: «Οἱ ἑρμηνευτικές αὐτές ἀναλύσεις …δείχνουν ὅτι δέν ἔχουν ἁρμοδιότητα μεμονωμένοι καί μάλιστα ἐμπαθεῖς ἄνθρωποι νά διαχωρίζουν τά ζιζάνια ἀπό τόν σῖτο πρίν τήν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ

Νομίζω ότι κάθε συνετός Ορθόδοξος κατανοεί ότι δεν μπορεί να πάρει την θέση του Κυρίου και να αποδώσει την τελική κρίση στον καθένα, αυτό όμως που εντέλλεται να κάνει από το ίδιο το Ευαγγέλιο είναι να διαχωρίσει τον εαυτόν του από τα ζιζάνια για να προστατευθεί. Και όπως έχει αποδείξει η εκκλησιαστική ιστορία και προειδοποιήσει το Ευαγγέλιο, τα ζιζάνια αυτά μπορεί να είναι και οι ίδιοι οι ποιμένες του.

Εδώ για κάποιον λόγο συγχέεται η τελική κρίση του Κυρίου (την οποία λέει θέλουν να κάνουν κάποιοι ακραίοι ζηλωτές και εμπαθείς) με την άλλη «κρίση» του ποιμνίου που το καθιστά λογικό και όχι άλογο.

Και ο λόγος για τον οποίον γίνεται αυτή η σύγχυση αποκαλύπτεται αμέσως στην επόμενη παράγραφο:

«Δέν πρέπει νά ἐνεργοῦμε μεμονωμένα, ἀλλά νά ὑπακούουμε στήν Ἐκκλησία, τήν Σύνοδο τῶν Ἐπισκόπων, γιά νά διασφαλίζονται οἱ ἐνέργειές μας, καί νά μή κάνουμε λάθη, γιατί «τά πνευματικά λάθη πληρώνονται πολύ ἀκριβά»!

Εδώ ο Σεβασμιώτατος μας λέει ότι η Εκκλησία είναι η Σύνοδος των Επισκόπων. Για να δούμε όμως τι μας λέει ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος:

«Τότε φάνηκαν όλοι στους Αποστόλους μαζί με τους Πρεσβυτέρους και μαζί με ολόκληρη την Εκκλησία να διαλέξουν κάποιους άνδρες, τους οποίους θα έστελναν στην Αντιόχεια μαζί με τον Παύλο και τον Βαρνάβα. Και αυτοί ήσαν ο Ιούδας που επεκαλείτο Βαρσαβάς και ο Σίλας, άνδρες που ηγούντο εις τους αδελφούς, δηλαδή ήσαν στελέχη της Εκκλησίας.»

Εις αυτόν τον στίχον που σας τον απέδωσα σύντομα, μπορούμε να θαυμάσουμε τον Συνοδικό χαρακτήρα της Εκκλησίας. Πολύ σπουδαίο αυτό.

Τι λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος; …..κοινόν το δόγμα γίνεται  

Έπειτα γίνεται, λέγει, η απόφασις (το δόγμα), κοινή. Από ποιους κοινή η απόφασις; Σαφώς το λέει το χωρίο, σας το διάβασα. Οι Απόστολοι, οι Πρεσβύτεροι (δηλαδή οι Κληρικοί) και όλη η Εκκλησία. Το όλη, το λέει το κείμενο «συν όλη τη Εκκλησία» Τρεις λοιπόν. Ποιοί αποτελούν την Σύνοδον; Οι Απόστολοι, οι Κληρικοί (οι Πρεσβύτεροι) και οι λαϊκοί. Όλη η Εκκλησία.

Να λοιπόν ο λόγος παρουσίας της Εκκλησίας όλης. Είναι θαυμαστόν. Γιατί είναι θαυμαστόν; Διότι η Αποστολική Σύνοδος είναι τύπος πάσης άλλης Συνόδου που θα εγίνετο ποτέ μέσα εις την ιστορίαν.

Σήμερα στον χώρο μας όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Αγνοείται ο λαός.

Θέλετε;

Αγνοείται και ο κλήρος.

Τότε από ποιους αποτελείται μία Σύνοδος;

Από τους Επισκόπους. Και λέμε «η Σύνοδος», «η Ιερά Σύνοδος». Από ποιούς αποτελείται; Από Επισκόπους. «Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας [ΙΣΙ]» από ποιούς αποτελείται; Από Επισκόπους.

Το αποτέλεσμα; Να μην λαμβάνεται υπόψιν η γνώμη, όχι του λαού μόνο, ούτε καν των Πρεσβυτέρων. Ό,τι αποφασίσουν οι Επίσκοποι. 

Θέλετε;. 

Γι’ αυτό μύρια κακά ακολουθούν.

Και κάποια από αυτά τα μύρια κακά που ζούμε σήμερα μας τα περιέγραψε ο Ορθόδοξος Τύπος.

Που είναι ο κλήρος και οι λαϊκοί Σεβασμιώτατε;

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου επικαλείται τα άκρα, κάποιους «εμπαθείς ζηλωτές» που θέλουν λέει να αποδώσουν τελικές κρίσεις, να «εξολοθρεύσουν» και να «εξαφανίσουν» αυτούς που δεν συμφωνούν μαζί τους, για να μας πει στο τέλος«..νά ὑπακούουμε στήν Ἐκκλησία, τήν Σύνοδο τῶν Ἐπισκόπων»! Απαξιώνει δηλαδή την ομολογία των Ορθοδόξων εν καιρώ μεγάλης αποστασίας, επικαλούμενος κάποιες ακραίες συμπεριφορές τις οποίες τις γενικεύει σε όλους. Τελικά, αυτό που δεν θέλει να κάνει ο Κύριος στην παραβολή των ζιζανίων το κάνει ο Μητροπολίτης, καίγοντας μαζί με τα ξερά και τα χλωρά. Αυτό το παράδοξο και άλλα κατέδειξε στο άρθρο του και ο αδελφός «Απλός πιστός».

Η ίδια τακτική βλέπουμε να χρησιμοποιείται και στην πολιτική. Εάν το καθεστώς θέλει να πάει κόντρα στην κοινή γνώμη και να εφαρμόσει μία αντιδημοκρατική πολιτική, θα απαξιώσει αυτήν την κοινή γνώμη ταυτίζοντάς την με κάτι που θεωρείται ακραίο. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Ας σκεφτούμε μονάχα τι ακούμε τόσα χρόνια επειδή υπερασπιζόμαστε την Μακεδονία μας, επειδή εναντιωνόμαστε στην λαθρομετανάστευση κ.α.: «χρυσαυγίτες, ναζιστές, ρατσιστές, ακραίοι» κ.τ.λ.

Γενικώς πρέπει να καταλάβουμε ότι κυρίως στην εποχή μας η επίκληση των άκρων γίνεται επειδή κάποιοι έχουν ανάγκη να κρύψουν την δική τους ακραία συμπεριφορά και όχι επειδή θέλουν να συμβουλεύσουν ή να στηλιτεύσουν πραγματικά την ακραία συμπεριφορά που επικαλούνται. Και αυτό δεν είναι δύσκολο να το εντοπίσει κανείς εάν έχει κάποια στοιχειώδη γνώση του θέματος. Δεν μπορεί δηλαδή να μιλάς για τους Θεοφόρους Πατέρες -οι οποίοι ήταν πλήρως εναρμονισμένοι με την γρηγορούσα αγιοπνευματική συνείδηση του ποιμνίου τους- και από την άλλη σήμερα να βλέπεις μόνο πνευματικά παράλυτους στο ποίμνιό σου οι οποίοι πρέπει να κάνουν τυφλή υπακοή στην Σύνοδο των Επισκόπων. Κάτι δεν πάει καλά εδώ.

Αν στον χώρο της πολιτικής ακραία συμπεριφορά είναι η κατάλυση της Δημοκρατίας, στην Εκκλησία είναι η κατάλυση της Συνοδικότητας και η επιβολή του παπικού αυταρχικού επισκοποκεντρισμού. Και αυτή δυστυχώς είναι μία πραγματικότητα στην Εκκλησία. Την είδαμε κραυγαλέα με την ψευδοσύνοδο και το ουκρανικό. Φοβάμαι ότι πολλοί Ιεράρχες (όχι όλοι θέλω να πιστεύω και ελπίζω) επιδιώκουν και συνειδητά πλέον να απαλλαχθούν από το «βάρος» του ποιμνίου τους. Δεν θέλουν να τους ελέγχει κανείς. Το ποίμνιό τους θέλουν να έχει στόμα μόνο για να τρώει, όχι για να μιλάει.

Θα ένοιωθε την ανάγκη να μιλήσει το ποίμνιο εάν οι ποιμένες «δεν ενεργούσαν μεμονωμένα»; Οι ποιμένες δεν είναι αυτοί που ενεργούν μεμονωμένα; Οι ποιμένες δεν είναι αυτοί που έχουν καβαλήσει το καλάμι και αυτοσχεδιάζουν χωρίς να λογαριάζουν κανέναν; Εάν οι ποιμένες υπάκουαν στις Οικουμενικές Συνόδους και σεβόντουσαν την γραμμή των Αγίων Αποστόλων και των Θεοφώτιστων Πατέρων θα γίνονταν λάθη; Αυτό που έγραψε πιο πάνω ο Σεβασμιώτατος μήπως θα έπρεπε να το απευθύνει στον εαυτόν του και στους συναδέλφους του Ιεράρχες; Τα «πνευματικά λάθη» της Ελλαδικής διοικούσης Εκκλησίας τα αποτίμησαν όλα αυτά τα χρόνια; Το σχίσμα του ημερολογίου; Ή μήπως βόλευε όλα αυτά τα χρόνια να επιρρίπτουν όλο το φταίξιμο στους «κακούς ζηλωτές»; Δεν έκαναν καμία αποτίμηση, ούτε διδάχθηκαν από το παρελθόν. Πήγαν και έκαναν χειρότερα!

Μα είναι δυνατόν ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου να θεωρεί «ἐπικίνδυνο νά διάγη κανείς μέ ἀλαζονεία, χρησιμο­ποιώντας τόν φανατισμό, πού στίς ἡμέρες μας μέ τά σύγχρονα μέσα ἐπικοινωνίας μπορεῖ νά προκαλέση σύγχυση καί μεγάλη ζημία στούς Χριστιανούς» και να μην θεωρεί ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ την αλαζονεία των καινοτόμων Επισκόπων που τώρα διαδίδεται από τα ίδια σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας; Εάν ένας μεμονωμένος «φανατικός» προκαλέσει μια κάποια ζημιά, πόση περισσότερη ζημιά και σύγχυση θα προκαλέσει ένας Επίσκοπος ή μία ολόκληρη Σύνοδος Επισκόπων; Γιατί ο Άγιος Παΐσιος είπε «Ο Προφήτης Ηλίας τροχάει τώρα τη μάχαιρα. Πρώτα θα αρχίσει από τους Πατριάρχες, Δεσποτάδες, παπάδες, μοναχούς»; Μήπως ο Σεβασμιώτατος θα πρέπει να αναλογιστεί το βάρος των δικών του πράξεων και των συναδέλφων του και να νοιώσει μια κάποια ευθύνη ακόμη και για αυτόν τον «φανατικό»;

Μάλλον όχι, διότι εδώ το πράγμα έχει προχωρήσει πολύ. Διαβάζοντας την παρακάτω πρόταση δεν μπορούσα να πιστέψω ότι την έγραψε ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου. Πιστεύει πραγματικά ότι απευθύνεται σε τόσο αφελείς; Είναι όμως ενδεικτική της επισκοποκεντρικής αντίληψης που καλλιεργείται.

Ὅταν κάποτε ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων, ἡ Ἱεραρχία, μπορεῖ νά κάνη κάποιο λάθος στόν χειρισμό τῶν διαφόρων θεμάτων, τότε ὁ Χριστός πού εἶναι ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλη­σίας, μέ τό Ἅγιον Πνεῦμα θά φωτίση τήν ἴδια τήν Ἱεραρχία νά διορθώση τό τυχόν λάθος της, σέ ἐπί μέρους ζητήματα

Τον διαψεύδει η εκκλησιαστική ιστορία, όπως του υπέδειξε με το ερώτημά του ο «Απλός πιστός»: «Μήπως όσοι συνέστησαν τις ψευδοσυνόδους και τις ληστρικές συνόδους στις οποίες προδόθηκε η Πίστη, κατεδίκασαν αργότερα οι ίδιοι τους εαυτούς τους; Όχι βεβαίως. Αλλά κατακρίθηκαν από άλλη ορθόδοξη Σύνοδο». Τον διαψεύδει όμως και ο ίδιος ο Κύριος όταν είπε στους Φαρισαίους: «λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται.»

Δεν πάει το Άγιο Πνεύμα μόνο στους Επισκόπους Μητροπολίτα μου, πάει και στους «λίθους», οι οποίοι κράζουν κιόλας, όπως έκραξαν στην ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας και σε πλείστες άλλες περιπτώσεις. Δεν το γνωρίζει αυτό ο Σεβασμιώτατος; Και φυσικά το γνωρίζει, αλλιώς βλασφημεί το Άγιο Πνεύμα.

Γιατί όμως έγραψε το παραπάνω;

Γιατί σώνει και καλά η ίδια Ιεραρχία που θα «διορθώση τό τυχόν λάθος της, σέ ἐπί μέρους ζητήματα»; Τί πάει να πει αυτό το «σέ ἐπί μέρους ζητήματα»;

Δηλαδή εδώ μας λέει ότι το «τυχόν! λάθος» θα παραμείνει. Μας λέει ότι το Άγιο Πνεύμα θα τους φωτίσει απλά πως να το μπαλώσουν! Οι ίδιοι. Οι ομοφρονούντες.

Και τα επισημαίνω αυτά διότι δεν μπορούμε να απομονώσουμε τα γραφόμενα του Μητροπολίτη Ναυπάκτου από αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Δεν μπορούμε παραδείγματος χάριν να προσπεράσουμε την δήλωση του ψευδοΚιέβου Επιφανίου στην επέτειο της «ενθρόνισής» του για την σημασία της αναγνώρισης της OCU και της μη αναστρεψιμότητας αυτής της διαδικασίας. Ούτε μπορούμε να απομονώσουμε αυτό που είχε γράψει ο Ναυπάκτου τον Αύγουστο του 2019 στην «Πρόταση για την επίλυση του Ουκρανικού ζητήματος»:

«Ἡ Πανορθόδοξη αὐτή Σύνοδος θά πρέπει νά προβῆ σέ διαπίστωση ὅτι σήμερα ὑφίστανται δεκατέσσερεις Ἐκκλησίες, νά ἐπικυρώση τήν Πατριαρχική ἀξία καί τιμή μερικῶν νεωτέρων Πατριαρχείων ὥστε νά λυθῆ καί μιά ἐκκρεμής κατάσταση, νά ἐπικυρώση τήν ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν χορήγηση τῆς Αὐτοκεφαλίας στήν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ὥστε νά εἶναι δεκαπέντε Ἐκκλησίες καί νά ἀντιμετωπίση ἐπί μέρους θέματα πού ἀνέκυψαν.»


Φαίη.

5 thoughts on “Η χρησιμότητα των άκρων στην επιβολή του παπικού επισκοποκεντρισμού.

  1. Αυτό με το «επιμέρους» καταδικνυει ότι δεν έκανε λάθος Ιεραρχία κατά τον Ναυπάκτου μόνο σε δευτερεύοντες θέσεις να άφησε κάποια κενά ή να έκανε λάθη!!! Εμεις ξέραμε η Οικουμενική Σύνοδος να είναι αλάθητη με μιας, όχι σε συνεδριες μεταξύ ετων , τύπος της Οικουμενικης να είναι και η σύνοδος της Ιεραρχίας κάθε τοπικής εκκλησίας στην οποία όμως όντως να συμμετέχει ο λαός ( εξάλλου για αυτό επιλύθηκαν από τις Οικουμενικές τα θέματα για να τα επιλύουν έτοιμα πλέον οι τοπικές )….. Φταίνε και οι παρέες του Ναυπάκτου φαίνεται εφόσον δεν δέχτηκε τις ενέργειες του πΘεοδωρου Ζήση θα πρέπει τώρα να κλάψει για να συναισθανθει την μετοχη του στο σχίσμα , έστω και ένα κεφάλι να άνοιξε κατά την κατάληψη ναών στην Ουκρανία έχει και αυτός την ευθύνη, άσε τι συνειρμοί προκύπτουν άμα καθήσουμε να σκεφθούμε, για την δαιμονική κοινωνία (όχι Θεία κοινωνία ) που δίνουν οι σχισματικοί, για τον μολυσμου των Θυσιαστήριων στα οποία μπορεί κάποιοι Ουκρανοί αληθινά βαπτισμένοι να συμμετάσχουν με τις ευλογίες του ..κλπ κλπ ΣΧΙΣΜΑ!!!!! Ας πρόσεχε τους συμβουλατορες του

    • Όντως. Όταν μιλάει για ένα «τυχόν λάθος» που μπορεί να διορθωθεί «σε επιμέρους ζητήματα» παραπέμπει σε κάτι που εκείνος δεν θεωρεί σημαντικό. Εισάγεται εδώ και μία καινοφανής θεωρία, αυτή της «μερικής φώτισης του Αγίου Πνεύματος» στις Συνόδους!

  2. Ευχαριστούμε τη Φαίη! Για ακόμη μια φορά αναδεικνύει επιτυχώς και εις βάθος τις αντιπατερικές και αντορθόδοξες μεθοδείες κάποιων επισκόπων, που από παραδοσιακοί μεταστράφησαν σε πολέμιους της ορθόδοξης Παράδοσης και συνεπώς της ίδιας της Εκκλησίας.

  3. Συγγνώμη για την καθυστέρηση και την αλλαγή του ύφους αλλά έχω έντονη την επιθυμία να εκφράσω το εξής ερώτημα.
    Αν κάποιος καταφέρει να φτάσει και να απευθυνθεί στο Συλλογικό αυτό όργανο όπως μας προτρέπει-εμμέσως πλην σαφώς μας υποχρεώνει- ο Σεβασμιότατος για θέματα όπως:

    Οι συνέπειες της αναγνώρισης των σχισματικών της Ουκρανίας,οι φοβερές μεθοδεύσεις και φοβερότερες αποφάσεις του Κολυμπαρίου,η προδοτική συμφωνία των Πρεσπών,η δολοφονία του παλικαριού Κ.Κατσίφα,η παράνομη μετανάστευση,η εγληματικότητα,τα ναρκωτικά που θερίζουν την νεολαία μας,οι προγαμιαίες σχέσεις,οι εκτρώσεις!!,το μάθημα των θρησκευτικών,η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση από την νηπιακή ηλικία,οι θεματικές εβδομάδες,ο σοδομισμός,η καύση των νεκρών,η εργασία την Κυριακή,οι ετεροδιδασκαλίες από Προκαθήμενους της Εκκλησίας,οι συναστροφές με αιρετικούς,η παναίρεση του οικουμενισμού,ο καρνάβαλος και άλλα πολλά σημαντικά θέματα που απασχολούν τους πιστούς,αυτό(το συλλογικό όργανο)θα αποφάσιζε

    Δια βοής;

    Δια της ανατάσεως της χειρός;

    Δια μυστικής ψηφοφορίας;

    Δια φανερής ψηφοφορίας;

    ή δια της μεθόδου της ¨συνεπαγωγής¨;

    ΚΑΙ τα πρακτικά θα δίνονταν στη δημοσιότητα σε εμάς τους μικρούς ,αμαθείς,ανόητους,εμπαθείς,ανυπάκοους,ακραίους,ρατσιστές,ζηλωτές,οπισθοδρομικούς,αφελείς ….;;;;

  4. Πολλά συγχαρητήρια για το πολύ κατατοπιστικό άρθρο σας που διαλύει την επικατάρατη επισκοποκεντρικότητα. Θα πρέπει ειλικρινά να αποσταλεί παντού, για να σταματήσει το κουτόχορτο της δήθεν συνοδικής απόφασης χωρίς αποδοχή και διαφανή διάλογο με τον κλήρο και τον λαό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s